કથા કડી - ૨ [પ્રતિક ગાલા]

ગાડી આવીને પોતાના મુકામ પર આવી ને ઉભી રહી પણ સપનાના વિચારોની ગાડી તો પુરપાટ દોડી રહી હતી.

” સાથીયા યે તુને ક્યાં કિયા બેલીયા યે તુને ક્યા કિયા ”

સપનાના ફોન ની રીંગ વાગતા જ એની તંદ્રા તૂટી,સંયોગ નો અવાજ આવ્યો

” શું વિચાર છે તારો ??? આવવુ છે કે ઘરે પાછા ઘરે જવું છે. ”

સપના જરા અટવાઈ ગઈ, ફોન બંધ કર્યો અને કહ્યું હા આવું કહીને ગાડી બહાર નીકળી ત્યાંજ પાર્કિંગ કરવાવાળો વેલેટ આવી પહોંચ્યો અને લળીને બોલ્યો

” Good evening sir,Good evening mam. ”

સંયોગે ગાડી ની ચાવી આપી અને સાથે ૧૦૦ ૧૦૦ ની બે નોટ આપી. ”Thank you very much sir” કહીને વેલેટ ગાડી લઇને જતો રહ્યો.

આ વખતે પાર્ટી શહેર ની બહાર દરિયા કિનારે હતી. આ જગ્યા જોતા જ સપનાની આંખમાં એક અનેરી ચમક આવી ગઈ.

જેમ કોઈ નાના બાળકને પોતાને મનગમતી વસ્તુ મળે તો જેટલું રાજી થાય એટલીજ અથવા કહી શકાય કે એના કરતા વધારે ખુશ હતી સપના.

એને બચપણથી દરિયા કિનારો બહુ જ ગમતો હતો જેવા એ લોકો પાર્ટીમાં ગયા. થોડા આગળ વધ્યા કે પાછળથી એક અવાજ સંભળાયો,

” લો રોમિયો & જુલિયેટ આવી પહોચ્યાં. ”

બને એ પાછળ ફરીને જોયું તો સંયોગ નો મિત્ર સ્પર્શ અને તેની પત્ની સંવેદના હતી.

સંવેદનાએ સપના પાસે આવીને પૂછ્યું,

” શું વાત છે યાર, ચડસાચડસી થઇ કે શું ” કઈ નહિ ચાલ્યા કરે કહીને સપનાએ વાત ઉડાડી મૂકી.

ત્યાંજ musical orchestra માં ગીત સંભળાયું

” હમ ના સમજે થે બાત ઇતની સી ખ્વાબ શીશે કે દુનિયા પથ્થર કી ”

આ વક્તે પાટીમા એક જ વાત પર ચર્ચા થતી હતી. આ વખત નો કોન્ટ્રાકટ કોને મળશે ???

” સ્પર્શ આ વખતે નો કોન્ટ્રાકટ પણ મારા હાથમાંથી નીકળી જશે અને કઈ નહિ રહે, મારું બેટું ખબર જ નથી પડતી કે આ કોન્ટ્રાકટ હાથ માં કેમ નથી આવતો . ”

સંયોગે સ્પર્શ સામે જોયું અને કહ્યું

” શું યાર તું પણ,બધું તું જ ખાઈશ તો અમારા જેવા એ ક્યાં જવું ”

સ્પર્શ વાતાવરણ ને હળવું બનાવવાનો પ્રયત્ન કરતો હતો હતો.

એમ જોવા જાય તો એ કોન્ટ્રાકટ ના મળે તો પણ સંયોગને કઈ ફરક નહતો પડવાનો પણ છેવટે આ પોતાની ઈજ્જતનો સવાલ હતો.

” તુમ સે મિલકે એસા લગા તુમસે મિલકે,અરમાન હુવે પૂરે દિલકે એ મેરી જાને વફા,, તેરી મેરી તેરી એક જાન હે ”

musical orchestra માં ના ગીત પાર્ટી માં હવે ધીરે ધીરે રોનક વધારતા હતા. પણ આ બાજુ તો કઇંક અલગ પરિસ્થિતિ હતી.

સંયોગનું માથું ભમતું હતું હતું આટલી બધી મહેનત કરી હોવા છતા એને એક એ કોન્ટ્રાકટ મળતો ના હતો

” જમવા જશું ??? “

સપના એ પાછળ થી આવી ને સંયોગ ના ખભા પર હાથ મુકીને પૂછ્યું

” ના મને ભૂખ નથી તું જમી આવ “

ભલે કહીને સપનાબુફે ટેબલ તરફ ગઈ

સપનાને જતા જોઈ સંયોગ વિચારતો હતો આ એજ સપના છે જેને મેં ચાહી હતી ???

સપના ડીશ લેવા ગઈ ત્યાં પાછળથી કોઈ આવ્યું અને સપનાના આંખ પર હાથ મૂકી ને કહ્યું

” Surprise પહેચાન કોન ”

અચાનક આવા સંજોગ થી સપના ગભરાઈ ગઈ શું કરવું કે ના કરવું એની કઈ ગતાગમ ના પડી અને પાછળ ફરીને જોયું તો એને વિશ્વાસ ના થયો.

હાઈ વ્યોમા, what a pleasant surprise.

” તું અહિયાં ક્યાંથી, ??? તું તો લંડન જતી રહી હતી ને સાવ આમ અચાનક અહિયા, બધું બરાબર છે ને તને કઈ તકલીફ તો નથી ને ત્યાં ” સપનાએ એકીશ્વાસે પ્રશ્નોની ઝડી વરસાવી દીધી.

” અરે બસ બસ મારી માં! હવે તો ખમ્મા કર, જરા શ્વાસ તો લેવા દે ” વ્યોમા એ કીધું

અને પાછળ ગીત વાગતું હતું.

” એક દિન આપ યુ હમકો મિલ જાયેંગે, ફૂલ હી ફૂલ રહો મેં ખીલ જાયેંગે, મેને સોચા ના થા ”

સપનાને તો જાણે આજે જેકપોટ લાગ્યો હોય એવી હાલતમાં હતી એક તો ૬ મહિના પછી સંયોગ સાથે ઘરની બહાર નીકળવા મળ્યું હતું સંયોગ સાથે એ પણ પોતાની મનગમતી જગ્યાએ એમાં વળી પોતાની એક સમયની નિકટ સહેલી વ્યોમા મળી એટલે એની ખુશી માં જાણે ચાર ચાંદ લાગ્યા.

બંને સહેલી ઓ વાતોએ વળગી ઘણી પુરાણી વાતો નીકળી.

ત્યાં પાછળ થી અવાજ સંભળાયો,

” your attention please હવે થોડા જ સમય માં આ વરસનો કોન્ટ્રાકટ કોને મળે છે એ જાહેર કરવામાં આવશે. “

ત્યારે જ સપનાએ વ્યોમાને કહ્યું કે, ” સંયોગ આ કોન્ટ્રાકટ પાછળ છેલ્લા ૩ વરસ થી મહેનત કરે છે પણ એને આ કોન્ટ્રાકટ નથી મળતો.”

ત્યારે વ્યોમાએ કહયું, ” ચિંતા ના કર આ વખતે આ કોન્ટ્રાકટ સંયોગ ને જ મળશે.”

સપના કુતુહલ ભાવે અને અનિમેષ આંખો થી વ્યોમા તરફ જોઈ રહી હતી.

વ્યોમાએ એને ટપલી મારી ને જતા જતા કહ્યું,

” મને મળ્યા વગર ના જતી. ”

સપના સંયોગ ને શોધવા લાગી ત્યાં તો એને સંયોગ દેખાયો એક ખૂણામાં ઉભો એ શાંત ચિતે દરિયા સામે જોતો હતો એના ચહેરા પર એક મુજવણ દેખાતી હતી.

સપનાએ આવી ને પૂછ્યું,

” હજી વાર છે ??? “

” ના નીકળીએ બસ.”

કહી ને બંને જણા જવા નીકળ્યા ગેટ પાસે પહોંચ્યા, ત્યાંજ એમને announcement સંભળાયું.

” Your attention pleas ladies & gentlemen.This year’s Contract goes to Mr. Sayog. ”

સંયોગ ને પોતાના કાન પર વિશ્વાસ ના બેઠો એણે સપના ની સામે જોયું, અને જાણે એને પૂછવા માંગતો હોય કે આ કદાચ સપનું તો નથી ને!

સપનાએ હસીને ફક્ત પાપણ મીંચીને એમાં હામી ભરી.

સંયોગએ ત્યાં જ સપનાને આલિંગનમાં જકડી લીધી અને એ જાણે સાતમાં આસમાનમાં ઉડતો હોય એવું લાગવા માંડ્યું!

પણ એને એ ખબર નહોતી કે આ ખુશી એના માટે ક્ષણજીવી જ રહેવાની છે.

એ બંને ત્યાંથી પાછા સ્ટેજ તરફ જવા નીકળ્યા.

રસ્તામાં એમણે જોયું કે સામેથી જે કંપનીએ સંયોગ સાથે કોન્ટ્રાકટ કરેલો તેના

CEO મી. રાહુલ આવી રહ્યા છે.

” હેલ્લો મિસ્ટર રાહુલ , આય એમ સંયોગ. ”

આટલું કહી ને સંયોગે હસ્તધૂન કરવા જેવો હાથ લાંબો કર્યો ત્યાં એને સંભળાયું,

” હાય તમે સપના ના પતિ ને ??? ”

સંયોગને કઈ સમજાયું નહિ એને લાગ્યું જાણે કોઈએ એનો હોઠ સુધી આવેલો પ્યાલો જુટવી લીધો હતો..

ત્યાં સુધી સપના ત્યાં આવી પહોચી. સંયોગ તો એને એવી રીતે જોતો હતો જાણે હમણાં જ એને કાચી ને કાચી ખાઈ જાય.

” હાઈ સપના મીટ માય હસબંડ રાહુલ ” પાછળ આવી રહેલી વ્યોમા ટહુકી.

પહેલા તો ના સંયોગ ને કઈ સમજાયું નહિ સપના ને.

થોડા સમય બાદ ખબર પડી કોન્ટ્રાકટ આપનારી કંપની રાહુલ અને વ્યોમા સંભાળે છે.

” જેનું અંત ભલું એનું બધું ભલું. ”

એમ કહી બધા છુટા પડ્યા.

” સપના આઈ હોપ કે આપણે જલ્દી પાછા મળશું પ્રોજેક્ટ માં ” કહી ને વ્યોમા નીકળી ગઈ.

સંયોગ સપના ને એકીટશે જોતો રહ્યો.સપના તો હજી સુધી કઈ સમજી નહોતી શકી.

બંને જણા ગાડીમાં પોતાને ઘરે જવા નીકળ્યા.

રસ્તા માં એક અજીબ પ્રકાર ની ખામોશી છવાયેલી હતી.

શું આ અંત હતો ???

ના આ ખામોશી બંનેના જીવનમાં આવનારી તુફાન પહેલાની ખામોશી હતી…

— પ્રતિક ગાલા