એકદમ શાંત ચિત્તે એકલાં રહેવાં ટેવાઈ ગયેલ સપનાના મનમાં સંયોગના ઉગ્ર સ્વભાવની તુલના ચાલી રહી હતી… બહાર ખૂબ નમ્રતાથી રહેતો સંયોગ ને સ્ત્રી સ્વતંત્રતાની વાતો કરતો સંયોગ અને ઘરમાં એકદમ વિરુધ્ધ રીતે વર્તતો ને પોતાની વાતને એક ઝાટકે ઉડાડી દેતો સંયોગ..
ખેર, વીતી ગયેલો સમય સુધારવાની તક ક્યારેય પાછી મળતી નથી,
…સાવ ઘરરખ્ખુ ગૃહીણીની પાડી દીધેલ ઓળખ હેઠળ એજ કોચલામાં ગુંચળું વળીને સંકોચાઈને રહી ગયેલ પોતાની પત્નીને જોવા ટેવાયેલ સંયોગને પોતાનો અહંમ ઘવાયેલ લાગ્યો પોતાને છેવટે તો એક નગુણી સ્ત્રીનાં ઉપકાર થકીજ આ ડીલ મળી હતીને !!
ત્યાં અચાનક એનાં મોબાઇલની રીંગ રણકી ઉઠી … અને તે સામેથી ફોન કરનાર સાથે એકદમ નરમાશથી વાત કરવા લાગ્યો, તેના ચહેરાની તંગ રેખાઓ હળવી થતી ગઈ…પંદરેક મિનિટ ચાલેલી વાતો પછી ઓફિસના દરવાજે ટકોરા પડ્યા ને ફોન બંધ કરીને..” યસ કમ ઈન..”કહ્યું… અને જરુરી કામ સંભળવા લાગ્યો…
…તો આ તરફ સપના નોકરને જરુરી સુચના આપી પોતાના રુમમાં ગઈ એક મેગેઝિન પર નજર પડતાં વાંચવા લાગી…જેમ જેમ વાંચતી ગઈ તેમ તેમ તેના મનમાં લાગવા લાગ્યું અરે..!! આ બધું તો હું પણ વિચારી શકુ છું. જોને હું યે કેવી મુર્ખી છું…
વ્યોમા સાચું જ કહેતી હતી … ” જો પુરુષ ભલે બહાર ગમે એટલો વટથી રહે કઠોર થઈને રહે.. અંદરથી તો એ પણ મ્રુદુ હૃદયનો જ હોય છે એને પણ થાય કે કોઇ એના મનની સ્થિતિ સમજે…કશું નહી તો તને ગમતી પ્રવ્રુત્તિ કર”.અને એણે પોતાના મનની ઉદાસીનતા ખંખેરી..
પેન અને કાગળ લઈને તે કશુંય વિચાર્યા વિના લખવા લાગી, પેનમાંથી પણ સાવ દિશાહિન પ્રવાસીની જેમ શબ્દોય જાણે એનાં અંતરના ઉંડાણને ઉલેચીને બહાર આવવા મથી રહ્યાં હોય એમ સફેદ કાગળનાં ઉજાશમાં અલગ આભા પાથરી રહ્યાં હતાં.
…જેમ જેમ લખતી ગઈ (એમ જાણે) એના મનનો ભાર હળવો થતો ગયો…એણે પતિના ઓશિકાની નીચે એ કાગળ મૂકી દીધા અને સાંજના નાસ્તા અને ચાની તૈયારી સાથે ટેબલ પર સંયોગની રાહ જોતી બેઠી.. થોડીકજ વારમાં સંયોગ ઉતાવળે પગલે ઘરમાં પ્રવેશ્યો… ચહેરા પર થોડીક ખુશી છલકતી હતી… તે ફ્રેશ થઈને આવ્યો બાદ બન્ને એ ચા નાસ્તો કર્યો.. સપના વિચારતી હતી કે કશું પણ કહીશ તો ફરી પાછાં મહેણા સાંભળવા પડશે અથવાતો તે ઉગ્ર થઈને કશું બોલે એના કરતાં સપના ચુપ રહી..”.વ્યોમા હોંશિયાર બાઈ લાગે છે કહેતાં “સંયોગ પણ આજે સપનાને કંઈ જુદીજ રીતે જોઇ રહ્યો… એવું સપનાએ પોતે મહેસૂસ કર્યું ને તેનાં મોઢે પોતાની પ્રિય સખીનું નામ સાંભળતાં સપનાનો ચહેરો ખીલી ઉઠ્યો..ને સંયોગને જાણે સપના આજે વધુ સમજદાર થઈ હોય એમ કેમ લાગી રહ્યું તે સમજાયું નહીં..??” ..અને ક્યાંક અલગ પણ…કે પછી પોતાને જ આમ આભાસ થાય છે..!!!..વધું ધ્યાનથી જોતાં એ થોડીક બદલાયેલે લાગી..અને સામે સપનાને પોતે પણ સંયોગની નજર આટલા વરસે કેમ જાણે એને જુદીજ રીતે ઉંડાણથી માપી રહી હોય એવું લાગ્યું ! એને સંયોગને પોતાને આવી કંઈક જુદી રીતે નિહાળતો પહેલી વાર જોયો હતો ,અને બેય જણ બોલ્યા વગર એકબીજા પ્રત્યે વિચિત્ર પણ સારી અને સાચી કુણી લાગણી અનુભવી રહ્યાં હતાં કે હમણાં નજરો જાણે સ્વગત્…બોલી પડશે ? કે ચાલને પહેલાંનાં જેવાં હતાં એવાં થઈ જઈએ !
…સપનાએ આજે પ્લાઝો અને કુર્તી પહેર્યા હતાં કાનમાં નાનકડા ટોપ્સ અને હાથમાં બંગડીઓની જગ્યાએ સુંદર બ્રાસ્લેટ…ઓહ, મેડમને કાલની ટકોરની અસર થઈ લાગે છે.. એમ નોંધ લેતો વિચારતો સંયોગ ઈવનિંગ વોક માટે રોજની જેમજ નીકળી ગયો.. ખરેખર તો એ પણ પેલા ફોન આવ્યા પછી ક્યાં ખુશ ન હતો..??
સાંજનું જમવાનું એને ભાવતું જ સપનાએ ખાસ બનાવડાવ્યું હતું…..પણ કંઈ કહેવાય નહી, એને ખોડ કાઢવી હોય તો ગમે એમ કરીને કાઢે…એમ વિચારતી સપનાએ સંધ્યા આરતીમાં મન પરોવ્યું…. ને મન જાણે પોકારતું હતું કે “પ્રભુ મોરે અવગુણ ચિત ન ધરો”…
મનોમન પ્રભુ પાસે ઉપાડેલા કામની સફળતા માટે શક્તિ માંગી.. અને હા,, પહેલાં કરતાં વધુ ધીરજ અને સહિષ્ણુતા પણ, કારણ ધીરજ રાખીનેતો આટલા સમય લગી પોતાને પહેલાં કરતાં સમુળગી બદલી ચુકેલી છતાં યંત્રવત જીવી રહી હતી સપના.
જમ્યા પછી સંયોગ પોતાના લેપટોપ પર રોજીંદું કામ જોવા લાગ્યો તો સપના ટીવી પર આવતી “અજીબ દાસ્તાં હૈ યે” સીરિયલ જોવામાં રોકાઇ ને રોજના નિત્યક્રમ મુજબ આ ટેલી સીરીયલ એ એના માટે સમય પસાર કરવા કરતાં જીવી લેવાનો સમય કાઢવાનુ માધ્યમ બની રહ્યું હતું
સવારે આંખ ખુલતાં જોયું તો સંયોગ આજે રોજ કરતાં પાર્કમાં જવા માટે વહેલો તૈયાર થઈ ગયો હતો…એનો ચહેરો શાંત હતો.. સપનાએ ચાદર ઠીક કરવાના બહાને જોઇ લીધું કાગળ છે કે સંયોગે લઈ લીધા ?? તેને એક ઘડી ધ્રાસ્કો પડ્યો,,,!! ‘ હમણા જોશે એટલે એનો ગુસ્સો ફૂટી પડશે’ .. એમ સમજી એ રૂમમાંથી બહાર નીકળવા લાગી…
ત્યાંજ સંયોગના જુદાજ પ્રકારના સંબોધને એને ઉભી કરી દીધી “સપના, મારે તને એક વાત કહેવી છે… સંયોગના શબ્દોએ સપનાને આજે જો એ કશું બોલશે તો શું કરવું તે વિચારમાં .. તેનું હૃદય જોર જોરથી ધબકવા લાગ્યું.. તે અજાણ થઈ સંયોગને જોઇ રહી .. સંયોગે પ્રેમથી તેનાં ખભે હાથ મૂકીને કહ્યું” મને માફ કરે દે સપના, અત્યાર સુધી મેં તને ખૂબજ અન્યાય કર્યો છે અને કેટલીયવાર અપમાનિત કરી છે” શબ્દોની આટલી જાદુઈ માવજતની ધારી અસર થઈ છે એ એ જાણી ખુશી થઈ … “તું સાદગીમાં પણ સારી જ લાગતી હોઇશ. મજાક મસ્તીને કારણે તું વધુ ખીલી ઉઠતી હોઇશ …હસતો ચહેરો રાખીને તેં કેટલાયે કડવા ઘુંટ પીધા ”
અને સપનાને તો જાણે બત્રીસ કોઠે દીવા ઝળહળી ઉઠ્યા.. તો સંયોગ માટે ફોન પર થયેલી વાતે વધુ અસર કરી હોય એમ લાગ્યું…
સંયોગે સપનાએ લખેલી વાતો જે માસીના સ્વરુપે સ્ત્રીની ખોટી છાપ પડી હતી એના સંબંધિત લખાણ વાંચ્યું હતું … કોઇ દલીલ નહ્તી કે ફરિયાદ પણ નહતી . બસ જે રુબરુ કહેવાની વાત હતી તેનેજ સપનાએ શબ્દોનું સ્વરુપ આપીને કહી જોઇ હતી.
પણ,પત્ર વાંચ્યા પછી કેટલીક વાતો કબૂલતાં હજીયે એનું પૌરુષત્વ તેને અટકાવતું હતું, તેણે કાગળ કે લખાણ વિષે મન ખોલીને કશુંજ ન કહ્યું.
પણ બન્નેય જણાં જાણે અચાનક આંવનારા આંધી ને તોફાન જેવા સંજોગો ને એથી થનાર બેકાબુ અને પુરપાટ ગતીથી વહેતી જિંદગીને ગડથોલીયું ખવરાવી દે એવાં કદીય નહી ધારેલા ખતરનાક વળાંકથી સાવ અણજાણ હતાં…
ખેર, વીતી ગયેલો સમય સુધારવાની તક ક્યારેય પાછી મળતી નથી,
…સાવ ઘરરખ્ખુ ગૃહીણીની પાડી દીધેલ ઓળખ હેઠળ એજ કોચલામાં ગુંચળું વળીને સંકોચાઈને રહી ગયેલ પોતાની પત્નીને જોવા ટેવાયેલ સંયોગને પોતાનો અહંમ ઘવાયેલ લાગ્યો પોતાને છેવટે તો એક નગુણી સ્ત્રીનાં ઉપકાર થકીજ આ ડીલ મળી હતીને !!
ત્યાં અચાનક એનાં મોબાઇલની રીંગ રણકી ઉઠી … અને તે સામેથી ફોન કરનાર સાથે એકદમ નરમાશથી વાત કરવા લાગ્યો, તેના ચહેરાની તંગ રેખાઓ હળવી થતી ગઈ…પંદરેક મિનિટ ચાલેલી વાતો પછી ઓફિસના દરવાજે ટકોરા પડ્યા ને ફોન બંધ કરીને..” યસ કમ ઈન..”કહ્યું… અને જરુરી કામ સંભળવા લાગ્યો…
…તો આ તરફ સપના નોકરને જરુરી સુચના આપી પોતાના રુમમાં ગઈ એક મેગેઝિન પર નજર પડતાં વાંચવા લાગી…જેમ જેમ વાંચતી ગઈ તેમ તેમ તેના મનમાં લાગવા લાગ્યું અરે..!! આ બધું તો હું પણ વિચારી શકુ છું. જોને હું યે કેવી મુર્ખી છું…
વ્યોમા સાચું જ કહેતી હતી … ” જો પુરુષ ભલે બહાર ગમે એટલો વટથી રહે કઠોર થઈને રહે.. અંદરથી તો એ પણ મ્રુદુ હૃદયનો જ હોય છે એને પણ થાય કે કોઇ એના મનની સ્થિતિ સમજે…કશું નહી તો તને ગમતી પ્રવ્રુત્તિ કર”.અને એણે પોતાના મનની ઉદાસીનતા ખંખેરી..
પેન અને કાગળ લઈને તે કશુંય વિચાર્યા વિના લખવા લાગી, પેનમાંથી પણ સાવ દિશાહિન પ્રવાસીની જેમ શબ્દોય જાણે એનાં અંતરના ઉંડાણને ઉલેચીને બહાર આવવા મથી રહ્યાં હોય એમ સફેદ કાગળનાં ઉજાશમાં અલગ આભા પાથરી રહ્યાં હતાં.
…જેમ જેમ લખતી ગઈ (એમ જાણે) એના મનનો ભાર હળવો થતો ગયો…એણે પતિના ઓશિકાની નીચે એ કાગળ મૂકી દીધા અને સાંજના નાસ્તા અને ચાની તૈયારી સાથે ટેબલ પર સંયોગની રાહ જોતી બેઠી.. થોડીકજ વારમાં સંયોગ ઉતાવળે પગલે ઘરમાં પ્રવેશ્યો… ચહેરા પર થોડીક ખુશી છલકતી હતી… તે ફ્રેશ થઈને આવ્યો બાદ બન્ને એ ચા નાસ્તો કર્યો.. સપના વિચારતી હતી કે કશું પણ કહીશ તો ફરી પાછાં મહેણા સાંભળવા પડશે અથવાતો તે ઉગ્ર થઈને કશું બોલે એના કરતાં સપના ચુપ રહી..”.વ્યોમા હોંશિયાર બાઈ લાગે છે કહેતાં “સંયોગ પણ આજે સપનાને કંઈ જુદીજ રીતે જોઇ રહ્યો… એવું સપનાએ પોતે મહેસૂસ કર્યું ને તેનાં મોઢે પોતાની પ્રિય સખીનું નામ સાંભળતાં સપનાનો ચહેરો ખીલી ઉઠ્યો..ને સંયોગને જાણે સપના આજે વધુ સમજદાર થઈ હોય એમ કેમ લાગી રહ્યું તે સમજાયું નહીં..??” ..અને ક્યાંક અલગ પણ…કે પછી પોતાને જ આમ આભાસ થાય છે..!!!..વધું ધ્યાનથી જોતાં એ થોડીક બદલાયેલે લાગી..અને સામે સપનાને પોતે પણ સંયોગની નજર આટલા વરસે કેમ જાણે એને જુદીજ રીતે ઉંડાણથી માપી રહી હોય એવું લાગ્યું ! એને સંયોગને પોતાને આવી કંઈક જુદી રીતે નિહાળતો પહેલી વાર જોયો હતો ,અને બેય જણ બોલ્યા વગર એકબીજા પ્રત્યે વિચિત્ર પણ સારી અને સાચી કુણી લાગણી અનુભવી રહ્યાં હતાં કે હમણાં નજરો જાણે સ્વગત્…બોલી પડશે ? કે ચાલને પહેલાંનાં જેવાં હતાં એવાં થઈ જઈએ !
…સપનાએ આજે પ્લાઝો અને કુર્તી પહેર્યા હતાં કાનમાં નાનકડા ટોપ્સ અને હાથમાં બંગડીઓની જગ્યાએ સુંદર બ્રાસ્લેટ…ઓહ, મેડમને કાલની ટકોરની અસર થઈ લાગે છે.. એમ નોંધ લેતો વિચારતો સંયોગ ઈવનિંગ વોક માટે રોજની જેમજ નીકળી ગયો.. ખરેખર તો એ પણ પેલા ફોન આવ્યા પછી ક્યાં ખુશ ન હતો..??
સાંજનું જમવાનું એને ભાવતું જ સપનાએ ખાસ બનાવડાવ્યું હતું…..પણ કંઈ કહેવાય નહી, એને ખોડ કાઢવી હોય તો ગમે એમ કરીને કાઢે…એમ વિચારતી સપનાએ સંધ્યા આરતીમાં મન પરોવ્યું…. ને મન જાણે પોકારતું હતું કે “પ્રભુ મોરે અવગુણ ચિત ન ધરો”…
મનોમન પ્રભુ પાસે ઉપાડેલા કામની સફળતા માટે શક્તિ માંગી.. અને હા,, પહેલાં કરતાં વધુ ધીરજ અને સહિષ્ણુતા પણ, કારણ ધીરજ રાખીનેતો આટલા સમય લગી પોતાને પહેલાં કરતાં સમુળગી બદલી ચુકેલી છતાં યંત્રવત જીવી રહી હતી સપના.
જમ્યા પછી સંયોગ પોતાના લેપટોપ પર રોજીંદું કામ જોવા લાગ્યો તો સપના ટીવી પર આવતી “અજીબ દાસ્તાં હૈ યે” સીરિયલ જોવામાં રોકાઇ ને રોજના નિત્યક્રમ મુજબ આ ટેલી સીરીયલ એ એના માટે સમય પસાર કરવા કરતાં જીવી લેવાનો સમય કાઢવાનુ માધ્યમ બની રહ્યું હતું
સવારે આંખ ખુલતાં જોયું તો સંયોગ આજે રોજ કરતાં પાર્કમાં જવા માટે વહેલો તૈયાર થઈ ગયો હતો…એનો ચહેરો શાંત હતો.. સપનાએ ચાદર ઠીક કરવાના બહાને જોઇ લીધું કાગળ છે કે સંયોગે લઈ લીધા ?? તેને એક ઘડી ધ્રાસ્કો પડ્યો,,,!! ‘ હમણા જોશે એટલે એનો ગુસ્સો ફૂટી પડશે’ .. એમ સમજી એ રૂમમાંથી બહાર નીકળવા લાગી…
ત્યાંજ સંયોગના જુદાજ પ્રકારના સંબોધને એને ઉભી કરી દીધી “સપના, મારે તને એક વાત કહેવી છે… સંયોગના શબ્દોએ સપનાને આજે જો એ કશું બોલશે તો શું કરવું તે વિચારમાં .. તેનું હૃદય જોર જોરથી ધબકવા લાગ્યું.. તે અજાણ થઈ સંયોગને જોઇ રહી .. સંયોગે પ્રેમથી તેનાં ખભે હાથ મૂકીને કહ્યું” મને માફ કરે દે સપના, અત્યાર સુધી મેં તને ખૂબજ અન્યાય કર્યો છે અને કેટલીયવાર અપમાનિત કરી છે” શબ્દોની આટલી જાદુઈ માવજતની ધારી અસર થઈ છે એ એ જાણી ખુશી થઈ … “તું સાદગીમાં પણ સારી જ લાગતી હોઇશ. મજાક મસ્તીને કારણે તું વધુ ખીલી ઉઠતી હોઇશ …હસતો ચહેરો રાખીને તેં કેટલાયે કડવા ઘુંટ પીધા ”
અને સપનાને તો જાણે બત્રીસ કોઠે દીવા ઝળહળી ઉઠ્યા.. તો સંયોગ માટે ફોન પર થયેલી વાતે વધુ અસર કરી હોય એમ લાગ્યું…
સંયોગે સપનાએ લખેલી વાતો જે માસીના સ્વરુપે સ્ત્રીની ખોટી છાપ પડી હતી એના સંબંધિત લખાણ વાંચ્યું હતું … કોઇ દલીલ નહ્તી કે ફરિયાદ પણ નહતી . બસ જે રુબરુ કહેવાની વાત હતી તેનેજ સપનાએ શબ્દોનું સ્વરુપ આપીને કહી જોઇ હતી.
પણ,પત્ર વાંચ્યા પછી કેટલીક વાતો કબૂલતાં હજીયે એનું પૌરુષત્વ તેને અટકાવતું હતું, તેણે કાગળ કે લખાણ વિષે મન ખોલીને કશુંજ ન કહ્યું.
પણ બન્નેય જણાં જાણે અચાનક આંવનારા આંધી ને તોફાન જેવા સંજોગો ને એથી થનાર બેકાબુ અને પુરપાટ ગતીથી વહેતી જિંદગીને ગડથોલીયું ખવરાવી દે એવાં કદીય નહી ધારેલા ખતરનાક વળાંકથી સાવ અણજાણ હતાં…
— ચંદ્રલેખા..
No comments:
Post a Comment