કથા કડી -૧૫ [અનિરુદ્ધ ત્રિવેદી]

દુઃખી મન સાથે સપનાએ પોતાની જાતને ઘણા વચન આપી તો દિધા પણ મનોમન એ હોસ્પીટલના બેડ પાસે બેઠા બેઠા વિચારતી હતી. આપણી સંસ્કૃતિનો બોજ ક્યાં સુધી સ્ત્રીઓને ઉપાડવાનો રહેશે? પતિ ગમે તેવો હોય છતાં એ પરમેશ્ર્વર. મારા જીવનનાં વીસ વર્ષ બરબાદ કર્યા પછી પણ આજે એના પર મુસીબત આવી ત્યારે એક પત્નિ તરીકે મારે શું કરવાનું? બિમાર પતિની સેવા. આપણે પત્નિઓ પણ ગજબ હોઇએ છીએ, પતિનું મોઢુ જોવુ ભલેના ગમતું હોય છતાં પતિને મુસિબતમાં જોઇ શક્તા નથી.
આ બધી ગડમથલ વચ્ચે એક અવાજ આવ્યો , “મેમ આઇ. એમ સોરી આ બધું મારી લાલચને કારણે થયું છે.” સપના ચોંકી ઉઠી , રડમસ આંખે સામે જોયું તો અવની અને અનિકેત ઉભા હતા ..

એણે અવની સામે જોઈ કહ્યું “તું કેમ માફી માંગે છે? હજુ તો તારે મારૂ ખૂન કરવાનું બાકી છે.”
થોડી વાર સન્નાટો છવાય જાય છે. અનિકેતની પાછળથી અનંત આવતો દેખાયો , “સપના માફ કરી દે આ લોકોને. તું જે સમજે છે સંયોગ એટલો પણ ખરાબ નથી.” અનંત બોલ્યો. સપના કાંઈ પણ સમજી હોય તેવું તેના ચહેરા પરથી લાઞતુ ન હતું. “તો પછી સાચુ શું છે? કોઇ કહેશે મને. ?”
“અનિકેત મારો ભાઇ છે, અવની એની પ્રેમીકા છે. રાહુલે અનિકેતને હાયર કરેલો સંયોગ અને વ્યોમા વચ્ચેના સંબંધ માટે પ્રૂફ મેળવવા માટે. એક દિવસ મને મારા સ્ટુડીયોમાં એક રેકોર્ડીંગ મળ્યુ જેનો મુખ્ય અવાજ અનિકેતનો હતો જે પ્રોસેસ કરી બદલવામાં આવ્યો હતો, જેમાં કોઇને બ્લેકમેઇલ કરવાની વાત હતી, રાહૂલ, વ્યોમા સંયોગનો ઉલ્લેખ હતો. મને ખ્યાલ હતો મારો ભાઈ ખોટા રસ્તે છે, પણ એ પૈસા માટે એટલી હદ સુધી જશે એ મને ખબર નહતી.બધુ જાણવા પછી હું તેને ગુનેહગાર બની જેલની પાછળ જોવા નહોતો માંગતો. એટલે મેં તેની પાસેથી બધી હકીકતજાણી. ત્યારે મને ખ્યાલ આવ્યો કે આ બધું તારા જીવન સાથે સંકળાયેલું હતું.
તે દિવસે પાર્ટી પછી હું અવની અને અનિકેતને લઇને સંયોગને મળવા લાવ્યો હતો ત્યાં આ લોકોએ પોતાની ભૂલ કબૂલ કરી. અને એ પણ જાણવા મળ્યુ કે, ફિશ ટેંકની સાથે એક સી.સીટી.વી. કેમરો સંયોગ ની કેબીનમાં પણ લગાવ્યો છે, જેનાથી રાહુલ બધું તેની ઓફીસમાં બેઠા બેઠા લાઇવ જોઇ શકે.
તેથી સંયોગે અવનીને નવો પ્લાન જણાવ્યો, જેમાં રાહુલના ઘરે જઇને ફોટો આપવાની વાત, રાહુલના છૂટાછેડાની વાત, અવનીનાં પાંચ કરોડ માંગવાની વાત અને રાહુલને વાત પર પુરો ભરોસો આવી જાય એટલે સપના તને મારવાની વાત કરી. પણ બિચારા સંયોગને શું ખબર હતી કે તું પણ ત્યાં હોઇશ અને આ બધી વાત સાચી માની લઇશ.એટલા માટે સંયોગ અને અવનીએ તે નાટક કર્યુ હતું. નાટકનો એક ભાગ ભજવાયો સંયોગની ઓફીસમાં અને બીજો એક અવની અને અનિકેત વચ્ચે. રાહુલ કોઈ કાચો ખેલાડી નહતો, તેણે અનિકેત અને અવની પર પણ નજર રાખવા માટે એક માણસ હતો, માટે અવનીએ અનિકેતને મળવા બોલાવ્યો, બંને વચ્ચે ઝગડો થયો, આખરે એણે તને મારવા માટે તૈયાર કર્યો. હવે રાહુલને આ નાટક હકીકત લાગવા લાગી હતી.પ્લાન મુજબ અવની રાહુલને એ ફોટો આપવા ગઇ, રાહુલ ખુબ ગુસ્સે થયો કારણ કે તેમાં ફોટોગ્રાફ નહોતા, પણ એક પેપર કટીંગ હતું.

એટલામાં રાહુલનાં મોબાઇલ પર રીંગ વાગી … હાથમાં પકડેલા પેપર પરથી મજબૂરીથી નજર હટાવી ચીડાયેલા સ્વરે એણે ફોન રીસીવ કર્યો …અને બોલ્યો “હેલો કોણ?” સામેથી મજાકિયા અવાજમાં જવાબ આવ્યો, “રાહુલ નામ તો સુના હોગા. હાહાહા રાહુલ તો તમે છો, હું સંયોગ અને આતો પેપર કટીંગ જોયા પછી કદાચ તમારા હોશ ઉડી ગયા હશે એટલે મને થયું તમને થોડા હળવા કરી દઉ. રાહુલ તે ગેઇમ તો ખુબ સારી રમી છે, પણ સપનાને આમાં involve કરીને તે ખૂબ ખોટુ કર્યુ છે. ખેર, હવે રીમોટ મારા હાથમાં છે, મને લાગે છે તમારી જેલ યાત્રા વિશે તમે વ્યોમાંને કઇ કહ્યુ નથી લાગતુ? but don’t worry, I will do that for you… Rahul ”
રાહુલ ગુસ્સામાં બરાડી ઉઠ્યો – “f*** off, how dare you fu*** basta*** તુ શું સાબિત કરીશ આ કટીંગથી. તુ ઓળખતો નથી અસલી રાહુલને,” જવાબમાં સંયોગે સ્વસ્થતાથી કહ્યું – “હવે ઓળખવાની શરૂઆત થઇ રહી છે, તો ઓળખાણ પુરી પણ થઇ જશે.”
5…
નવા ઉભા થયેલા સંજોગોમાં રાહુલે એક ધમકી ઉચ્ચારી લીધી .” વ્યોમા ને જણાવવા માટે તમારે જીવતુ પણ રહેવુ પડશે મીસ્ટર સંયોગ…..સંયમ રાખો. મારી પત્નિના બોય ફ્રેન્ડ સાહેબ, ચાલ તારા પર એક ઉપકાર કરૂ છું, તને એક વાત જણાવું પહેલા તારા અને અવનીના પ્લાન મુજબ હું એક એકસીડેંટ કરાવાનો હતો, જેમાં સપનાનું મોત થવાનું હતું અને તને જેલની સજા, પણ હવે જ્યારે મારા વિશે આટલુ બધુ જાણી જ ગયો છે ત્યારે તુમ્હારા મરના તો બનતા હે બોસ, ડ્રાઇવ સેફલી. ” એટલું બોલીને રાહુલ ફોન કાપી નાખે છે. ”

સપના રડતા રડતા હિબકા ભરતી બોલવા લાગે છે “ઓહ , હવે મને સમજાયું કે અમે બન્ને સાથે .એક કારમાં.ઓફિસ જવાના હતા પણ સંયોગે મને બહાનું કરી અલગ કારમાં જવા કહ્યું.” પછી સંયોગનો હાથ પકડીને એ પસ્તાવાના સૂરમાં બોલી ,” I Am really very sorry, સત્ય સમજયા વગર મે તારા વિશે ખોટુ વિચાર્યુ. હવે આ સન્માનની લડાઇ હું લડીશ.”

એને સધિયારો આપતા અનંત બોલ્યો ,”તું એકલી નથી ..અમે બધા તારી સાથે છીએ.”

— અનિરુદ્ધ ત્રિવેદી