કથા કડી - ૧૬ [નિશિતા પંડ્યા]

કેટલાય દિવસથી બનતી અણધારી ઘટનાઓ દરમ્યાન ભરી રાખેલો ડૂમો આજે અચાનક જ છૂટી ગયો અને થોડીવાર માટે સપના શૂન્યમનસ્ક થઇ ગઈ. સપનાને  અનંત એની પાસે હતો એટલે એક સધીયારા જેવું લાગ્યું  અને હવે આગળ કેવી રીતે એસ.શેઠ એન્ડ કંપનીને કાયમ બીઝનેસમાં કિંગ રહેવા ટેવાયેલા અને તે માટે ગમે તે ગુન્હો કરી શકે તેવા શાતીર માઈન્ડ ધરાવનાર રાહુલથી બચાવવી તથા એક ઉચ્ચતમ કક્ષાએ પહોંચાડવી , એ પણ ખુબ સંયમ અને ધીરજ સાથે પતિ સંયોગની ગેરહાજરી અને સારવારને ધ્યાનમાં રાખીને તે અંગે વિચારમગ્ન થઇ ગઈ.

કોઈપણ સંજોગોમાં મારે રાહુલ અને વ્યોમા એ શરુ કરેલી આ ગેમની પૂર્ણાહુતિ કરવી જ રહી,સંયોગને આ હાલતમાં પહોંચાડવા બદલ એ બંનેને કાનૂન દ્વારા સજા મળે અને મને મદદ કરનાર મિત્ર અનંતને કે અવની તથા એના પ્રેમી અનિકેતને ઉની આંચ ના આવે તેવા સંજોગો ઉભા કરવા પડશે. રાહુલ નથી જાણતો કે સ્ત્રી શક્તિ શું છે ! ભલે મારા અને સંયોગ વચ્ચે થોડા ઘણા વાદવિવાદ વારે ઘડીએ સર્જાતા હતા પણ તે છતાં હજી અમારા સંબંધમાં શ્વાસોશ્વાસ ધબકે છે, અમારો સંબંધ જીવંત છે.સ્નેહાના અસ્તિત્વરૂપે હજી અમે એકબીજા પ્રત્યે ઓછાવત્તા અંશે લાગણી ધરાવીએ છીએ તે સાબિતી આજે સંયોગે આપી છે,રાહુલના ષડ્યંત્રની જાણકારી હોવા છતાં મને વહેલી એકલા કારમાં ઓફીસ જવા કીધું અને ષડ્યંત્રનો ખુદ ભોગ બન્યો …સીધી સાદી, સરળ અને સૌમ્ય પ્રકૃતિની સ્ત્રી જયારે પોતાના કુટુંબ પર કે પતિ પર સંકટ આવે ત્યારે પ્રચંડ શક્તિશાળી મા દુર્ગાનું રૂપ ધારણ કરતા પણ ખચકાતી નથી. ભગવાને એટલે જ વિવિધરૂપમાં સ્ત્રી શક્તિને દર્શાવી છે.સ્ત્રી એટલે સહનશક્તિ,ધૈર્ય , સંસ્કાર, વિનય વિવેક, મર્યાદા એવા અનેક ગુણોથી સરભર એવું સંસારની ધરોહરને સંતુલિત રાખતું સંવેદનશીલ સ્વરૂપ. કેટકેટલી ટીકા,અપમાન, અપયશ,પડકારો અને સંઘર્ષનો સામનો કરવા ઉપરાંત ક્ષમા આપવામાં દરિયાદિલ.

હોસ્પિટલના ઓપરેશન થીયેટરમાંથી સંયોગને બહાર લાવ્યાને ઘણો સમય વીતી ગયો હતો તે છતાં સંયોગ હજી બેભાનવસ્થામાં જ હતો.સપના એને એક ક્ષણ માટે પણ એકલો મુકવા નહોતી માંગતી.એક બીઝનેસમેન સંયોગને એના રુતબા મુજબના જ સ્પેશીયલ રૂમમાં રાખવામાં આવ્યો હતો.. તે રૂમમાં બે દીવાલોને અઢેલીને સુંદર થ્રી સીટેડ સોફા રાખવામાં આવ્ય હતા ને બંને બાજુ કોતરણી વાળા એન્ડ ટેબલ પર સુંગંધવિહોણા પ્લાસ્ટીકના ફ્લાવરસ વાઝમાં એટ્રેક્સ્ન થઇ આવે તે રીતે ગોઠવવામાં આવ્યા હતા, ઈચ્છા મુજબ ઉચો નીચો એડજેસ્ટ કરી શકાય તેવો બેડ ઉપરાંત એરકન્ડીશન અને પેશન્ટ સાથે રહેનાર ફેમિલી મેમ્બર માટેની સુવાની વ્યવસ્થા પણ હતી . વિચારોની તંદ્રામાં ખોવાયેલી સપનાને અવની અને અનિકેતે જે બહાર વિઝીટર્સ એરીઆમાં સંયોગની ભાનમાં આવવાની રાહ જોતા અનંત સાથે બેઠા હતા એમને આવીને જરાક ઢંઢોળી બીજા દિવસે હોસ્પિટલ આવશે અને કઈ કામ હોય તો ફોન કરી જણાવશો કહી ઘરે જવાની રજા માંગી , અનંતભાઈ હજી બહાર બેઠા છે એ હોસ્પિટલના વિઝીટર્સ અવર્સ પુરા થાય ત્યાં સુધી તો અહી જ છે તમારી સાથે.. અવની એ જતા જતા ફરીથી સહાનુભુતિ બતાવતા કહ્યું મેમ અમે તમારી સાથે જ છીએ ડોન્ટ વરી એમ કહી બંને લાઈફ સેવ હોસ્પિટલથી ઘરે જવા રવાના થયા. એમના ગયા પછી સપનાએ સ્નેહા સ્કૂલથી ઘરે ક્ષેમકુશળ પહોંચી ગઈકે નહિ તે માટે ઘરે વર્ષોથી કામ કરતા કાન્તાબેન જે એક ઘરના સદસ્ય જ હતા તેમને ફોને લગાવ્યો અને બે મિનીટ સ્નેહા સાથે પણ વાત કરી એનો અવાજ સાંભળી લીધો અને એક મા ના હૈયાને હૈયાધારણ આપી.

વિશાળ ઓફીસની રીવોલ્વીગ ચેરમાં બેઠેલ રાહુલ પેપર વેઈટ ને હાથમાં ગોળ ગોળ ઘુમાવતા હજી એમ જ જાણતો હતો કે સપનાને એના પર અખૂટ ભરોસો છે. એ ગર્વ અનુભવતો હતો કે એની જાણ બહાર મેં જ કરાવેલા સંયોગના અકસ્માતને એ હકીકતમાં ષડ્યંત્ર નહિ પણ અકસ્માત જ માનતી હશે એટલે સપનાની આગળ સંયોગ અને વ્યોમાના લફરાને ઉઘાડું પાડી પુરેપુરો વિશ્વસનીય દોસ્ત બની ગયો છું . એ અજાણ હતો કે સપના અનિકેતના મોટાભાઈ અનંત એના ખુબ જ કરીબી દોસ્ત દ્વારા અત્યાર સુધી રમાયેલી તેની બધી રમત જાણી ગઈ છે. સમય સંજોગોની અવળી ચાલ સમજવા માણસનું માનસ અસમર્થ હોય છે. અધુરામાંપુરું આ તો વિશ્વાસઘાતી ગુન્હેગાર માનસ ધરાવનાર અહંકારી માણસ જેને સમયની ચાલને પોતે ચાહે ત્યારે ઉલટાવી શકશે તે માટેનું ગુમાન!

આ બધી હિલચાલ ઓપોઝીટ કેબીનમાં બેઠેલી વ્યોમાની કાળી આંખોની નજર બહાર નહોતી રહી ,પોતે બીઝી છે ફાઈલ્સ જોવામાં તેવો ડોળ ઉભો કરતા કરતા એ રાહુલના મુખ પર આવેલા લુચ્ચા હાસ્યને કળવાની કોશિશ કરતી હતી.આમ પણ એ ચાલકને ચબરાક તો પહેલેથી હતી. વ્યોમાને થોડી શંકા તો થઇ જ આવી હતી કે રાહુલ એના અને સંયોગના સંબંધોને જાણી ગયો લાગે છે! વ્યોમા જાણતી હતી કે રાહુલ એને વારસામાં મળેલી જાયદાદને લઈને જ… મન જરાક આળું થઇ ગયું રાહુલ સાથે લગ્ન કર્યા તે એક ભૂલ હતી અને એ વિધાતાએ મારેલી એક થપાટ..હું કોલેજકાળથી લઇ આજ દિન સુધી લોકોના દિલ સાથે ખેલતી રહી છું આજકાલ સંયોગ એક ગભરુ બકરો છે ને મારા જેવી શેરનીનો શિકાર ! પ્રેમની વ્યાખ્યા સમજવામાં જિંદગી શું કામ વેડફવી? એ તો પ્રેમથી જ જગ જીતાય એવું માનનારા લોકોનું કામ અને એવા લોકોના લોજીક પર હસવું આવે છે કે સાચો પણ નિષ્ફળ પ્રેમ પીડા આપે છે તો ક્યારેક સફળ પ્રેમીને સંસારમાં રહીને સ્વર્ગલોકમાં વિહરતા હોય તેવું ચરમસીમા સુધીનું સુખ…પણ મેં તો પ્રેમને હમેશા રમત જ સમજી છે કેવી રીતે એક સ્ત્રી અઢી અક્ષરના પ્રેમ જેવા શબ્દને લઇ નબળી પડી શકે ?કેવી રીતે લાગણીની કુંપળો દિલમાં વિસ્તરી શકે ? ને દુનિયામાં મારા જેવી સ્ત્રીઓ જે સુંદરતા ને સાથે અઢળક સંપતિની માલિક હોય તે ફક્ત એન્જોય કરવા જ ઈશ્વરે ઘડી છે અને મને તો સુંદરતાનું વરદાન છે , જે ધારે તે પુરુષ પાસે કરાવી શકે છે.હવે જો રાહુલ મારા અને સંયોગના સંબંધ વિષે જાણી ચુક્યો છે તે તેના મ્હોએથી કહે ત્યાં સુધી રાહ જોવી જ રહી.એ જાણતી તો હતી કે રાહુલ જાતે નહિ જ કહે નહીતો હું ડિવોર્સ માંગીશ અને પૈસાનો લાલચી રાહુલ એનું કાસળ કાઢવા માટે શતરંજની ચાલ જરૂર રમશે,આખરે થોડા વર્ષો એના પડખા તો સેવ્યા છે એક પત્ની તરીકે.અત્યાર સુધી રાહુલને પણ મેં પૈસાના જોરે ડમરું વિના પણ નચાવ્યો જ છે જોઈ લઈશ એને એ તો મારો ડાબા હાથનો ખેલ છે.

અનિકેત અવનીને હોસ્પીટલથી એના ઘરે ડ્રોપ કરવા ગયો.બાઈકની રફતાર થોડી તેજ હતી. મંદમંદ પવન ફૂંકાતો હતો. અવની ઉભા થયેલા વિપરીત સંજોગો માટે હજી પણ ખુદને માફ નહોતી કરી શકી. વિચારોના વમળમાં અટવાઈ ગઈ કે કેવું હશે મારું અને અનિકેતનું તથા મારા બાળક નું ભવિષ્ય ? પૈસાની લાલચમાં અનિકેત નો સહારો લઇ સંયોગ સરને બ્લેકમેલ કર્યા પણ જે રાહુલે સંયોગ સરને જીવન મરણની પથારીએ પહોંચ્ડ્યા તેની હવે પછીની ચાલના પ્યાદા અમે હોઈશું કે સત્યને,અચ્છાઈને સાથ આપવા માટે ઈશ્વર પણ સજા આપતા પહેલા એક ક્ષણ માટે વિચારશે અને અમને બક્ષશે , ઓલરેડી મોટાભાઈના સમજાવ્યા બાદ સંયોગ સરને સાથ આપવાના હેતુ હેઠળ રાહુલે પંદર વર્ષ પહેલા કરેલા એના ગુન્હાને સાચો પુરવાર કરતું પેપરનું કટિંગ મારા આ જ નાજુક હાથોથી એને સુપ્રત કરી એની નજરમાં આવી ગઈ છું. અનિકેત પણ બાઈક ચલાવતા ચલાવતા એની વિચારધારામાં મગ્ન હતો. એના મગજમાં પણ આ જ બધી વાતોનું ટોળું પગ જમાવી રહ્યું હતું. શું રાહુલ માટે કામ કરવાની ના પાડી મેં યોગ્ય પગલું ભર્યું છે ? રાહુલને તો આવા ગુન્હા આદરવા માટે પૈસા વેરતા ગમે ત્યારે બીજા માણસ મળી રહેશે! જાણું છું ,ગુન્હાની દુનિયામાં એકવાર એન્ટર થયા બાદ બહાર નીકળવા માટે નો એન્ટ્રીનું બોર્ડ હોય છે. એન્ટર થયા બાદ માત્રને માત્ર વન વે … કોઈપણ સંજોગોમાં મારે મોટાભાઈ અનંતની સલાહને અનુસરવી જ રહી. એ મારા ભાઈ છે,એક હિતેચ્છુ આખરે લોહીની સગાઇ જ કામ લાગશે. આ દુનિયામાં કોઈ કોઈનું નથી થયું. અવનીના ગર્ભમાં આકાર પામી રહેલ એના અને અવનીના પ્રેમની નિશાનીના સારા ભવિષ્ય માટે થઇને કોઈ ખોટા કામ નહિ કરું ના પોતાના નિર્ણયને વળગી જ રહેવું જોઇએ એમ વિચારતા વિચારતા અવનીના ઘર તરફ પ્રયાણ કરી રહ્યા હતા. ખુલ્લા કુદરતી વાતાવરણમાં હળવાશને બદલે એમની ચિંતાનો ભાર વર્તાતો હતો. બંને ખુબ જ શાંત હતા અને બેખબર કે રાહુલે એની અને અવનીની દરેક હલચલ પર નજર રાખવા માણસો ગોઠવ્યા હતા તે અત્યારે એમનો પીછો કરી રહ્યા છે.

લાઈફ સેવ હોસ્પિટલના સ્પેશિયલ રૂમની બહાર બેઠેલ અનંત માટે હોસ્પિટલના વિઝીટર્સ અવર્સ પુરા થવા આવ્યા હતા.નર્સ,ઘરે જવાનું ફરમાન આપે તે પહેલા અનંતે હોસ્પીટલની બહાર આવેલા રેસ્ટોરેન્ટમાંથી સપના માટે બે સેન્ડવીચ અને એક કોફી પેક કરાવી. અકસ્માતનું સાંભળ્યા બાદ આખા દિવસમાં સપનાએ અન્નનો દાણો પણ મ્હોમાં નહોતો મુક્યો જયારે વિકટ પરિસ્થિતિ આવે ત્યારે માણસને ભૂખ પ્યાસ નથી લાગતી, ચિંતાઓથી જ પેટ ભરી લે છે. અનંતે રેસ્ટોરેન્ટનું બીલ ચૂકવી પાછા હોસ્પીટલના સંયોગના રૂમમાં દબાતા પગલે પ્રવેશ કર્યો અને સપનાને ઇશારાથી બહાર આવવા કહ્યું અને સપનાને ફૂડનું પાર્સલ આપતા કીધું કે કોઈપણ આનાકાની વિના ખાઈ જ લેવાનું છે. હજી તો તારે સંયોગ ભાનમાં આવે નહિ ત્યાં સુધી અને એને ઘરે લઇ ગયા બાદ ઘણી લાંબી લડાઈ લડવાની છે એના માટે દિમાગની શક્તિ સાથે ફિઝીકલી ફીટ હોવું પણ એટલું જ જરૂરી છે.બાકી અર્ધી રાત્રે પણ સંયોગ ભાનમાં આવે કે તરત એને ફોન કરી જણાવે એમ કહી ઘરે જવાની પરવાનગી લીધી. અનંતના ગયા બાદ ફૂડ પાર્સલ હોસ્પીટલના રૂમના એન્ડ ટેબલ પર મુક્યું અને સંયોગના બેડની બાજુમાં પ્રભુ સ્મરણ કરતા બેઠી. ઈશ્વરમાં પુરેપુરી શ્રદ્ધા હતી.આટલા મોટા અકસ્માતમાંથી સંયોગ બચ્યો હતો આ એક પોસીટીવ સાઇન હતી ” લાખ બુરા ચાહે ફિરભી ક્યાં હોતા હૈ ,વહી હોતા હૈ જો મંજૂરે ખુદા હોતા હૈ “.

આખા દિવસના ઉચાટ છતાં સપનાની આંખો બે ઘડી માટે આરામ લેવા તૈયાર નહોતી.જુદા જુદા તબીબી વિજ્ઞાનના સાધનો તથા ઓક્સીજન માસ્ક સાથે સંયોગના ધબકારા શાંત રૂમમાં સંભળાતા હતા અને આ શું ! જાણે ચમત્કાર થયો હોય ભગવાને સપનાની આખો દિવસ ને સાંજ સુધી કરેલી પ્રાર્થના સાંભળી લીધી હતી.સંયોગના પોપચાં ધીરે ધીરે ખુલી રહ્યા હતા,એ ભાનમાં આવી રહ્યો હતો.સપના દોડીને બહાર નર્સને બોલવા ગઈ કે સંયોગ ભાનમાં આવી રહ્યો છે એના ચહેરા પર ખુશી સાથે વિષાદના વાદળ પણ છવાયેલા હતા. જીવન મરણની જંગમાં સંયોગે મરણને માત આપી હતી પણ સવારે ઓપરેશન બાદ ડોકટરના બોલાયેલા શબ્દો એના કાનમાં પડઘાતા હતા કે ઓપરેશન સફળ રહ્યું છે પણ એને અટકેલા શબ્દોને કઠણ કાળજે સાંભળ્યા હતા કે માથામાં પડેલા ઊંડા ઘાવને કારણે એની યાદદાસ્ત કદાચ જતી રહે પણ ભાનમાં ના આવે ત્યાં સુધી કશું કહી ના શકાય તો શું એની યાદદાસ્ત જતી રહી હશે ! કે એને બધું યાદ હશે ???? અને એ વિચારે જ એના શરીરમાં કંપારી આવી ગઈ.

— નિશિતા પંડ્યા