કહા કડી -૧૧ [નીવારાજ રાજકુમાર]

કડી ….૧૧

રાહુલ બ્લુ લેબલ લેવા ગયો તે સમય દરમ્યાન સપનાએ સ્નેહાને મંગલા સાથે રમવા એના રૂમમાં મોકલી દીધી. મંગલા રસોઈવાળા કાંતાબેનની સ્નેહા કરતા જરાક મોટી દીકરી હતી.સાવ એકલી સ્નેહાને ઘણી વાર રમવા આવતી મંગલા સાથે સારા બેનપણા હતા. સપનાએ રસોડામાં જઈ કાંતાબેનને બંને છોકરીઓને જમાડ્યા પછી બધા માટે નવ વાગ્યા સુધીમાં જમવાનું ગરમ રાખવાં કહી દીધું. ”સ્નેહા માટે એકાદ ભાઈની જરૂર નથી લાગતી ?” એવા વ્યોમાના સવાલને મીઠ્ઠું મલકી ઉડાડી દઈ સપનાએ ઘર અને ઇન્ટીરીયર દેખાડવા માંડ્યું. એ બંનેના બેડરૂમ અને વિશાળ, નકશીકામવાળા પલંગની બરાબર ઉપર સપના અને સંયોગનો ખુશખુશાલ મુદ્રામાં આદમકદ ફોટો જોઈ વ્યોમા રીતસર આડું જોઈ ગઈ … વ્યોમાને અત્યાર સુધી સપના સંયોગની પત્ની હોવાની ઈર્ષા હતી. હવે એના ઘરસજાવટના ટેસ્ટ અને કલેક્શનની પણ ઈર્ષા થઇ આવી. પોતાની પાસે જે હોય તે ઓછું જ પડે. કેટલાકનો એવો અસંતોષી જીવ હોય છે. તો સામે સપનાને કોલેજકાળની સખીને પોતાનો ઘરસંસાર અને અસબાબ દેખાડવાની ખુશી હતી. ઘરની અંદર અને મનની અંદરના ખળભળાટનો બહારના લોકોને આસાર ન આવવા દેવો એ કળામાં સ્ત્રીઓ માહિર હોય છે.

બહારથી બંને હાથમાં બોટલ્સ લઈને આવતા રાહુલે “લેટ્સ એન્જોય” કહેતા સાઈડ ટેબલ પર કલાત્મક રીતે ગોઠવેલા ગ્લાસીસમાંથી ગ્લાસ લઇ ત્રણ પેગ બનાવ્યા. ઘરમાં ફરીને ખુશખુશાલ સપના અને ઓઝ્પાયેલી વ્યોમા હોલમાં પાછા ફર્યા અને યુ શેઇપના સોફા પાસે બધા ગોઠવાયા. કાંતાબેને બે પ્લેટમાં બાઇટ્સ અને સાથે આઈસ ક્યુબ્સ સોફા સામેની કોતરણીવાળી ટીપોઈ પર મૂકી દીધા. સપના સિવાય દરેક પોતાની જરૂરિયાત મુજબ આઈસ ક્યુબ્સ નાખી ચિયર્સ કરી ડ્રીંક લેતાં લેતાં વાતે વળગ્યાં. રાહુલે એક માહીરની અદાથી હળવેથી ગ્લાસને હલાવતા નીટ વ્હીસ્કીના ઘૂંટ ભર્યા કર્યા. એ બ્લુ લેબલનો આઈસ કે સોડા વગર અસલ રીતે આનંદ લેવામાં માનતો. એમની વાતો રીયલ એસ્ટેટથી લઇ રાજકારણ સુધી વિસ્તરતી રહી.

થોડી થોડી વારે રાહુલનો હાથ એના જેકેટના ડાબા ખિસ્સામાં રહેલી પેલી વસ્તુ પર ફરી વળતો હતો. એ વસ્તુનો ઉપયોગ યોગ્ય કરવા જેવો માહોલ બનાવવો પડશે એવું એ વિચારતો રહ્યો. બીઝનેસ પાર્ટીઓમાં આવું કરવાનો એને ઘણો મહાવરો હતો. યેનકેન પ્રકારેણ પોતાનું ધાર્યું કરવું ..કરાવવું એની આદત હતી. સ્પર્ધા એક ચડતા ઉતરતા નશા જેવી હોય તે સારી વાત હોય છે પણ એ હેંગઓવર બને ત્યારે દિવસરાત અને સુખચેન દાવ પર લગાવી દે છે. રાહુલ વ્યોમા અને સંયોગ વિષે ઘણું જાણી ગયો હતો. હવે એને એક કબૂલાતની જરૂર હતી, જેને હુકમનું પાનું બનાવી એ સંયોગને બીઝનેસમાં અને વ્યોમાને ઘરમાં હરાવી શકે. સ્પર્ધાએ હવે ઝનુનનું સ્વરૂપ લઇ લીધું હતું અને રમતિયાળ મદારીની જેમ એ બધાને નચાવવાનો મોકો માણવા તલપાપડ થઇ ગયો હતો.

કોઈના હાથનું રમકડું બની ગયેલો સંયોગ સાવ પરવશતા અનુભવી રહ્યો હતો. થોડી વાર પહેલા આવેલા ભૂકંપ જેવા પાર્સલમાંનો ફોટો રહી રહીને સંયોગના મનમાં હલચલ ઉભી કર્યા કરતો હતો …એને શાંત ચિત્તે આ બાબતે વિચારવાનો સમય જ ક્યાં મળ્યો હતો! એ સાવ સામાન્ય દેખાવાના દેખાડા અંદર સતત અવની અને પેલા બે સ્ત્રી અવાજો વિષે વિચાર્યા કરતો હતો . બે કરોડ।…. અત્યંત મોટી નહિ તો સાવ નાની રકમ પણ ના જ ગણાય. અને આ માંગ પૂરી થયા પછી આગળ શું ? આવી માંગો સતત થયા જ કરે તો શું કરવું ? એના ચહેરા પર આ ચિંતાના ચાસ ઘડી ઘડી આવજા કરતા હતા. રાહુલના વર્તનથી એ આમાં જવાબદાર ન હોય તેવું લાગી રહ્યું હતું પણ આજે આ બેઉને ડીનર પર બોલાવ્યા ન હોત તો સારું થયું હોત…કારણ આજે બ્લુ લેબલ મન પર ઝાઝી અસર કરે તેમ ન હતી એવું એને લાગ્યું. ચિંતાથી ઘેરાયેલા મગજમાં નશાને માટે જગ્યા જ ક્યાં હતી!!

રાહુલ પોતે ચાલેલી ચાલ અને એની સંયોગ પર થયેલી અસર જોઈ મનોમન હરખાયા કરતો હતો. એને આડી વાતે ચડાવી તડપાવવાની મજા લઇ રહ્યો હતો. વારે વારે વ્યોમાના વખાણ કરી એને વ્હાલ કરતો હોય તેમ સ્પર્શી રહ્યો હતો … તો સામે વ્યોમા પણ ક્યારેક ટપારી રહી હતી, તો ક્યારેક બહેકાવી રહી હતી … દરેક એકબીજા સાથે સંતાકૂકડી રમતા હોય તેમ બધા બીઝનેસ ઈમ્પ્રુવમેન્ટની વાતો કરતા રહ્યા. માર્કેટના તાજા ચડાવઉતરાવ વિષે વાત નીકળતા કંપનીનું માર્કેટિંગ ડિપાર્ટમેન્ટ હવે સપના સંભાળશે એમ સંયોગે જણાવતા જ સપનાનો ચહેરો ખીલી ઉઠ્યો અને સપનાએ વાતથી ખુશ હતી કે એ પોતાની સ્વતંત્રતા પાછી મળશે … કોલેજકાળમાં જોયેલા સ્વપ્નાઓ સાચા પડશે …એકદમ આવેશમાં આવી એણે વ્યોમાનો હાથ પકડીને સંયોગને સપનાને કામ કરવા દેવા રાજી કરવા બદલ આભાર માની લીધો. વ્યોમા અને રાહુલના આગમનથી …એમના એકમેક તરફના પ્રેમભર્યા વ્યવહારથી ‘વસ્ત્ર’ બુટીકમાં બનેલા બનાવ અને સંયોગ અને વ્યોમાના સંબંધ વિષે રહી સહી શંકા નિર્મૂળ થવાના રસ્તે હતી.

પણ સપના બીઝનેસમાં જોડાશે અને એ પણ વ્યોમાની ભલામણથી ….એ સાંભળી રાહુલ બે ઘડી અચકાઈ ગયો. એના મોં પરના હાવભાવ બદલાઈ ગયા. બધા એને જોઈ રહ્યા છે એવું લાગતા એણે સ્પષ્ટ કરી લીધું … “Yeah, that’s great ..but what about sneha? મને નથી લાગતું કે હજુ સ્નેહાને તમારે એકલા મૂકવી જોઈએ” એને સપના નાનકડી સ્નેહાથી દૂર રહેશે એ વાત જરા ખટકી છે એવું દેખાડી દીધું …જો કે એને બાળકોની પરવાહ નહોતી એવું ક્યાં હતું …!!! વ્યોમા ક્યારેય માતા નહી બની શકે તેવું જાણતા રાહુલે વ્યોમાને દિલથી ચાહી હતી, પણ રાહુલના મનથી આમ પણ બનીઠની ફરવામાં જ રસ ધરાવતી વ્યોમા કોઈ સંજોગોમાં સારી ગૃહિણી અને માતા ન હતી .અને સંયોગ સાથે જોડાઈ ગયેલી વ્યોમા તરફ હવે પ્રેમ કે ઈજ્જત હોવાનો કોઈ સવાલ જ ન હતો. કેટલાક સંબંધો જ્યારે છોડી કે તોડી નથી શકાતા ત્યારે એ સમાધાન નહિ, ઔપચારિક વધુ બની જાય છે. ન છોડી શકાય …ન તોડી શકાય તેવી ગાંઠો સતત ખટક્યા કરે છે ..અટક્યા કરે છે… અમુક ગાંઠો ફક્ત બંધન હોય છે …લાગણી વગરનું શુષ્ક બંધન.

બેધ્યાનપણે આ બધી વાતોમાં ભાગ લઇ રહેલી વ્યોમા સપના વિષે વિચારતી હતી. સફરની શરૂઆતમાં વાતાવરણ સાનુકૂળ લાગતું હોય પણ બંને કિનારા દૂર હોય અને તોફાનના એંધાણ થાય ત્યારે સહારો ક્યાંથી મળશે તેવી ગભરામણ થઇ જ આવે છે. સંયોગના કહ્યા મુજબ જો સપનાને શંકા થઇ હોય તો આગળ શું ? આમ પણ આજકાલ રાહુલ થોડો રહસ્યમય બનતો જતો હતો. મનથી દૂર જતો રહેલો રાહુલ છેલ્લા કેટલાક સમયથી સાવ બેદરકાર અને તોછડો બનતો જતો હતો અને અચાનક આજે એના આવા મસ્તીભર્યા વર્તાવથી એની છઠ્ઠી ઇન્દ્રિય ‘કશુંક ઠીક નથી’ એવું એલાર્મ વગાડી રહી હતી. પલટાતા પુરુષને પરખતા ચબરાક સ્ત્રીને વાર નથી લાગતી. પણ એવું શું થઇ રહ્યું છે કે જે એના માટે ખતરારૂપ છે એ વ્યોમાને સમજમાં નહોતું આવતું.

રાહુલ , સંયોગ અને વ્યોમાના મનોમંથનથી અજાણ સપના વ્યોમાની કોઈ વાત પર ખડખડાટ હસી રહી હતી. અને પિંક ડ્રેસમાં ખુબ સાદી પણ જાજરમાન લાગી રહેલી સપના તરફ એક આસક્તિથી રાહુલ જોઈ રહ્યો છે એવું સંયોગે નોંધ્યું. અને એક ગુસ્સા અને ઈર્ષ્યા સાથે એણે સપના સામે નજર ઠેરવી. પત્નીને પોતાની મિલકત સમજતા પતિ પોતે બીજે વેચાઈ ગયા હોય છે તેનું ભાન ગુમાવી ચુક્યા હોય છે. ડીલ મળ્યા પછી એને કામ કરવાની મંજૂરી આપી માંડ મૂડમાં આવેલા સંયોગના મોં પર ઘેરાતા વિખાતા ચિંતાના વાદળો અને અચાનક ગુસ્સો જોઈ શું થયું એ ન સમજાતા સપના એના હાથમાં રહેલ સૂપનો બાઉલ ટીપોઈ પર મૂકવા ઝૂકી અને બાઉલમાંથી સૂપ ઉડીને એના ડ્રેસ પર છંટકાઈ ગયો. સંયોગની નજરથી છટકવાનું એક બહાનું મળ્યું હોય એમ એક ઝાટકા સાથે ઉઠી ‘ચેન્જ કરીને આવું ‘ બોલતી એ અંદરના રૂમ તરફ દોડી ગઈ.

બીજી જ પળે હાથમાંના ફોનને કાને મૂકી ‘plz …excuse me’ ગણગણતો રાહુલ જેકેટના ડાબા ખિસ્સામાંથી રૂમાલ કાઢી .. સોફા પર મૂકી, રૂમમાં રહેલી બાલ્કની તરફ દોડી ગયો. અને ધીમા અવાજે વાતો કરતો રહ્યો. બહાર આંટા મારતા રહી એક નજર સંયોગ અને વ્યોમા તરફ નાખતો રહ્યો. માંડ મળેલા બેઘડીના એકાંતમાં સંયોગ વ્યોમાને બધું કહી દેવા શબ્દો ફંફોસતો રહ્યો. અવની ….બે કરોડ ….ફોટો! રાહુલના આવતા સુધી શું શું કહી શકાય?
“every thing is not ok …you be careful now and stay away from me.” એની આવી સાવ વિચિત્ર વાત સાંભળી વ્યોમા અપમાનજનક મહેસુસ કરવા લાગી. સાવ દબાયેલા… ધીમા પણ મજબુત અને ધારદાર અવાજે દાંત ભીસીને ગુસ્સાથી એણે કહેવા માંડ્યું ” that means … હવે તારી પત્ની ઓફિસે આવશે એટલે તું મને અવોઇડ કરીશ એમ જ ને …!! Look Mr … તું મને સીધી સાદી સ્ત્રી માનવાની ભૂલ કરતો નહી ..હું જળો જેવી છું …હવે તારો ઈલાજ કરીને …તને બરબાદ કરીને જ રહીશ. તેં મને છેડી છે …પરિણામ ભોગવવા તૈયાર રહેજે …તને તારી પત્ની અને દીકરીની પડી છે ને …!! તો હવે તું મારી રમત જોયા કરજે.” સ્તબ્ધ બની ગયેલો સંયોગ આગળ કશું બોલે એ પહેલા રાહુલ ફોન પર આંગળી ફેરવતો પાછો આવીને બેસી ગયો. ખુબ જ સ્વાભાવિકતાથી એણે બાજૂમાં પડેલો રૂમાલ પાછો ડાબા ખિસ્સામાં ગોઠવાઈ ગયો .સંયોગ વેરવિખેર થયેલા પોતાના હાવભાવોને સરખા કરવાની વ્યર્થ મહેનત કરતો રહ્યો. રીઢા ગુનેગારો પણ પકડાઈ જતા હોય છે જ્યારે સંયોગ માટે આવા સંજોગો સાવ નવા હતા.

લગભગ થઇ ગયેલા કામની ખુશીમાં અનિકેત વ્હીસલ મારતો નીકળી ગયો … આવા નાના ગુન્હાઓમાં સંડોવાયેલા રહેતા અનિકેતને માટે પૈસા એક પૂજા હતી. પૈસા મેળવવા એ કોઈ પણ કક્ષાએ જઈ શકતો . દરેક અમીરે એક ગુંડો પાળ્યો હોય છે. પોતાને નડતા બધા જ ગ્રહણો દૂર કરવા માટે આવા પાળીતા લોકો કામ આવતા હોય છે. સહેલાઈથી ..ઝાઝી મહેનત વગર ઢગલો રૂપિયા કમાવા આવા ધંધામાં આવી પડેલો અનિકેત થોડો ભોળો હતો …લાગણીભૂખ્યા અનિકેતને વ્યોમાનું પગેરું દબાવતા સંયોગની ઓફિસમાં કામ કરતી અવની એક પ્રેમાળ સ્ત્રીરૂપે મળી ગઈ. રસ્તામાં અનિકેતનો ફોન વાઈબ્રેટ થયો. બાઈક સાઈડ માં ઉભી રાખી ફોન ઉપાડતાં એને સામેથી અવનીનો અવાજ સંભળાયો,
“આપણી રોજની જગ્યાએ 15 મિનીટ માં પહોંચ. હું પણ પહોંચું છું”
જવાબમાં “ઓકે આવું છું” કહી ફોન બંધ કર્યો …
હમણાં જ ફોન પર વાત કરી અને અચાનક હવે શી વાત હશે એવું વિચારતો અનિકેત બાઈકનો યુ ટર્ન લઈ પુરપાટ ઝડપે અવની એ કહેલ જગ્યા પર પહોંચવા નીકળ્યો .
ફરી પાછો ફોન વાઈબ્રેટ થયો …ચાલતી બાઈકે મોબાઈલ તરફ જોયું ‘બડે ભૈયા’ એવું નામ ફ્લેશ થઈ રહેલું જોતા બ્રેક મારી.
”કેતુ , તું ક્યાં છે ? રાતે જલ્દી આવવાનું વચન આપ્યું છે . આજે તો તને ઘણું મોડું થયું.” અનંતનો પ્રેમાળ અવાજ એના મન પર ઠંડી હવાની જેમ લહેરાઈ ઉઠ્યો.
“બસ ત્રિસેક મીનીટમાં આવ્યો સમજો… બડે ભૈયા ..ફિકર નોટ ..તમારો કેતુ આજે જલ્દી આવી જશે ”
સામે છેડેથી અનંતે “ભલે , જલ્દી આવ , સાથે જમીશું” કહેતા અનિકેતે અવનીને જલ્દી મળીને ઘરે જવાનું નક્કી કર્યું. બીજાને વર્ષો સુધી રંજાડનાર પણ પોતાના કોઈને બેઘડી હેરાન થતા જોઈ શકતા નથી. પણ મોટાભાઈ એમની જે દોસ્તનું ઘર સંભાળવામાં પડ્યા હતા એ જ ઘર પોતે ઉજાડવા જઈ રહ્યો છે એ હકીકતથી એ બિલકૂલ બેખબર હતો.

ફોન મૂકી અનંતે અનિકેતના કપાયેલા અંગુઠાને યાદ કર્યા કર્યો. જાણે પંપાળ્યા કર્યો …માબાપની છત્રછાયા ગુમાવ્યા પછી અનિકેતને એણે દીકરાની જેમ લાડ લડાવ્યા હતા પણ બંદુકની ગોળીના ઘસરકાથી લોહીલૂહાણ અંગુઠા સાથે એણે અનિકેતને જોયો ત્યારે ઉછેરમાં ક્યાંક ચૂક થઇ હોય તેવું એને લાગ્યું હતું. પોતાના લોહીનું લોહી વહેતું જોવું બહુ મુશ્કેલ કામ હોય છે …યા તો માણસ અત્યંત નરમદિલ બની જાય છે યા તો પથ્થરદિલ …. જો કે અત્યંત મૃદુ અનંતે મારીને નહી.. વારીને અનિકેત પર ધ્યાન આપવાનું નક્કી કર્યું હતું.

અહીં બેડરૂમમાં કપડા બદલવા ગયેલી સ્તબ્ધ સપના જમીન પર વિખરાયેલા કાગળીયાઓ વચ્ચે એક ફોટો હાથમાં લઈને ઉભી હતી .

વહેતી વાતમાં સાથ પૂરાવતા રાહુલે હાથમાં રહેલા ફોન પર તીરછી નજર નાખી ફ્લેશ થયેલો મેસેજ વાંચ્યો … Avani meets Aniket …

— નીવારાજ