કથા કડી - ૭ [આશિષ ગજ્જર]

.”નૈયા ઝુકાવી મેં તો જોજે ડુબી જાય ના..ઝાંખો ઝાંખો દિવો મારો જોજે રે બુઝાય ના”…

..સપના કાયમ રોજજ સવારે રોજિંદા કામો આટોપતાં આટોપતાં લગ્ન પહેલા તેનાં બાળપણનાં સમયથી તેની મમ્મી જે પ્રભાતીયા ને ભજનો ગાતી તેમાંના અમુક ભજનો જે સાંભળીને તેનાં મનમાં જડાઈ ચુક્યાં હતાં તેને તે યાદ આવે એમ ગણગણતી, ને આજે એમાંનું તેને ખાસ ગમતું આ અર્થસભર ભજન ગણગણી રહી…જાણે એનાંથી એને એક પ્રકારની શક્તિ અને પ્રેરણા મળી રહી હોય એમ લાગી રહ્યું ,ને જાણે તેને થતું કે ઇશ્વર તેની પડખે તો છે…ને એ સાચું નથી કે દરેક વ્યક્તિને વારસામાં મળેલ સારા સંસ્કારોજ તેનાં જીવનમાં આવતા પડકારોનો સામનો કરવા જાણે બખ્તર ની ગરજ  સારતાં હોય ? ?….અને આજે જોને અચાનક સંયોગ તરફથી સવાર સવારના ખુશી રુપ સરપ્રાઈઝ સમાચારમાં તેને બિઝનેસ જોઈન કરવાની સામેથી કરેલ વાત ખરેખર રોમાંચ જગાવી ગઈ…

…એક વાત સપનાને કાયમ ખટકતી કે સંયોગ સાથેનાં લગ્નજીવનનાં આટલાં બધાં વિતાવેલ અરસા બાદ પણ તે નિકટતા બાબતે હજુંય લગી યંત્રવતજ મહેસૂસ કરતી…

” સંબંધમાં અણગમો પણ નહીં ને ઉમળકો પણ નહીં”…પણ લાગણીનું એક ઝળુંબતું છત્ર મહેસૂસ થવું જોઈએ એની ઉણપ એને કાયમ સાલતી…અને પેલાં તેને ગમતાં ગીતમાનાં શબ્દો ના અર્થ પ્રમાણેનાં ભાવ… जीये तो जीये…कैसे ….हाय…बिन आप के..જેવા ભાવ કાયમ તેને કેમ નથી અનુભવાતાં ? તે વિચારતી રહેતી…અને એવા વિચારોનાં પ્રવાહમાંજ તણાંતા તણાંતા કાયમ એક સહારા રુપ તરાપા જેવું અનંત રુપી વળગણ તેને ક્ષણીક વળગી જતું ને તેને થોડીકવાર ગમતું પણ ખરું…

…સપના… ઓ… સપના… ક્યાં ખોવાઈ ગઈ ? સંયોગના અચાનક તેનાં નામ જોગ સંબોધને તેને તંદ્રામંથી જગાડી અને સંયોગે હમણાંજ તેને કહેલ જિંદગીમાં બદલાવ રુપી ગમતીલી ઓફર વિશે શું પ્રતિભાવ આપવો તે બાબતે રોમાંચીત થઈ ઝટપઝ વિચારવા લાગી અને એક બાજુ સ્નેહાને હમણાંજ સ્કુલમાં મુકવા જવા માટેની તૈયારી કરી પછી વિચાર કરીને સંયોગને એને તેનાં બિઝનેસમાં કયા પ્રકારનું કામ કરવું ગમશે તે બાબતે જલદી જણાવશે તેમ મનમાં ખુશીથી થતાં ગલગલિયાને મહાપરાણે દબાવતાં કહ્યું…. હવે ઓફીસ જાઓ, હું જલદીથી તમને ઓફીસ જોઈન કરવા બાબતે ક્યારે અને કેમની અને મને કેવા પ્રકારનું કામ કરવું ગમશે એ બાબતે જણાવીશ…, ને સંયોગ આ સાંભળીને “હું તારા પોઝીટીવ જવાબની રાહ જોઈશ” કહીને ઓફીસ રવાના થયો.

… ને આ બાજુ સપના જિંદગી પણ અચાનક કેવી કરવટ બદલે છે તે વિચારતી …કે જે સંબંધોમાં શુષ્કતા મહેસૂસ થવા માંડેલી તેમાં અચાનક આમ વાસંતી વાયરાની જેમ રંગીન માહોલ જેવાં બદલાવની પાછળનું કારણ શોધવાની પળોજણમાં પડવામાં તેને કોઈજ રસ ન હતો…તેને તો હવે બદલાયેલ માહોલની જિંદગીને જલદી માણવાની તાલવેલી જાગી હતી .

…ક્યારેક ક્યારેક આગીયાના પ્રકાશની જેમજ સપનાનાં મનમાંં ઝબકી જતો અનંત આમ તો એનો ભૂલાઈ ચુકેલો ભૂતકાળ હતો પણ કોલેજનાં વખતનો બેય જણે સાથે ગુજારેલો સમય અને હાલની આજ પહેલાં સુધી પોતાની નીરસ અને કશાય ધ્યેય પ્રાપ્તી વિનાની જિંદગી બાબતની ફરીયાદ કરે તો પણ ક્યાં અને કોને જઈને કરવી એના વિચારોમાં મૂરઝાયેલી રહેતી સપનાએ ગઈકાલે અચાનકજ અનંતનો સંપર્ક કરવાનું નક્કી કર્યું હતું અને તેથી તેણે તેની પાસે રહેલ અનંતના મેલ આઈ.ડી પર મૂકેલ મેસેજના જવાબમાં અનંત તરફથી મોબાઈલ પર આવેલ મેસેજ ચમકતાં સપનાની તંદ્રા તૂટી અને તરત એણે અનંતને ફોન કર્યો અને હાલની પરીસ્થિતિથી વાકેફ કરી કોન્ટેક્ટમાં રહેવાનુ કહી ફોન મૂક્યો.

…આ બાજુ સંયોગ પોતે સપનાની સહેલી વ્યોમાની સાથે નવા કોન્ટ્રેકના કામના સલાહ સૂચનના બહાને વધુ ને વધુ નિકટતા માણવાના બહાના શોધતો થઈ ગયો હતો પણ એને ક્યાં ખબર હતી કે તે બધું વ્યોમાના પ્લાનિંગ મુજબજ તેની ચાલબાજીની જાળમાં સપડાવાની સામે ચાલીને પેરેવી કરતો હતો ?

…વ્યોમાજ એમ વિચારતી હતી કે ભલેને સપના સંયોગની ઓફીસ જોઈન કરે અને તેના કહેવા મુજબજ સંયોગે સપનાને આ વાત કહી હતી…એની પાછળ સંયોગની મરજી કામ કરી રહી હતી કે સંયોગની વ્યોમાને પામવાની લાલસા એ બાબતે સપના ને સંયોગ બેય વ્યોમા માટે અજાણ ને ભોટ સાબિત થવા જઈ રહ્યા હતાં…પણ વ્યોમા પોતે પતિ રાહુલના સાથે બેસી નક્કી કરેલ પ્લાન મુજબ એમના બિઝનેસના એકમાત્ર સબળ હરીફ બનવા તરફ આગળ વધી રહેલ સંયોગની પેઢી ‘S.Sheth & Co.’ને તોડવા માટે સંયોગને નવો કોન્ટ્રેક અપાવીને એની નજીક જઈને સપનાથી નારાજ સંયોગને તેની લીલામાં સપડાવા લપેટવાનો પ્લાન કરી ચુકી હતી. આ બાજુ સંયોગ એની સીધી સાદી પત્ની સપનાથી કંટાળેલો તો હતોજ…તેને તો ભાવતુંતું ને વૈદે કહ્યું એવો ઘાટ ઘડાઈ રહ્યો હતો, વ્યોમાને મન સંયોગ એ એક માત્ર મ્હોરું હતો, ને  એ મ્હોરાને મ્હાત આપવા એનાં જુના સપના સાથેના કોલેજકાળના મૈત્રીનાં સંબંધો યાદ કરી એક બાજું સપનાને એની ઇચ્છાઓ ને આકાંક્ષાઓ તરફના ઉદાસીન વલણની ટીકા કરી એને સંયોગ તરફથી થતાં ઉપેક્ષીત વલણનાં કારણોમાં સપનાને પોતેજ કારણભૂત જણાવી તેના વર્તન અને વલણ બદલવાની વાત કરી સહાનુભૂતી મેળવીને એની ખાસ હીતેચ્છુ હોવાનું ઠસાવવાનો ખોટ્ટો ડોળ કરવામાં સફળ રહી હતી.

…દરેક વ્યક્તિમાં ઇશ્વર પહેલેથીજ તેની હાર્ડ-ડીસ્કમાં સારા અને ખરાબ બેય પ્રકારનાં ગુણોનો ડેટા ભરીનેજ આપતો હોય છે અને વ્યક્તિ તે ડેટામાંના કેવા પ્રકારનાં ગુણને એપ્લાય કરી પોતાનાં જીવનને આગળ વધારવું એ એના પોતાના પર નિર્ભર હોય છે.

…કદાચ સંયોગ અને વ્યોમા એ બેય એમનામાનાં રહેલ એવાં કોઈ ખરાબ ગુણોનાં ડેટાને સીલેક્ટ કરી પોતાની સાંસારીક જિંદગીને નવીજ રીતે માણવાના ખયાલમાં રાચતાં એક બીજાને મ્હાત આપવાના પેંતરા કરી રહ્યા હતાં અને એમાં વ્યોમા જાણે વધુ પાવરધી સાબીત થવા જઈ રહી હતી…આમતો વ્યોમા અને રાહુલનાં લગ્નજીવનમાં પૈસો અને માત્ર પૈસોજ મહત્વનો હતો પણ તોય આટલાં વર્ષોના લગ્નજીવન બાદ તેમના પરિવારમાં સંતાનના ક્લબલાટની ગેરહાજરી રાહુલને તો ખટકતી પણ તોય એ બિઝનેસમા ગળાડૂબ રહી હજું ને હજું આગળ વધીને તેની શ્રીમંતાઈ અને સમાજમાં માન અને વધતાં મોભાથી એ અભાવને ભૂલવાના પ્રયત્નો કરતો,વ્યોમા આ વાતથી વાકેફ તો હતી પણ એક સંપૂર્ણ સ્ત્રી તરીકે માતૃત્વ પ્રાપ્ત કરી શકવાના પ્રયત્નોથી તે થાકી ચુકી હતી અને હવે તો એની આશા પણ બેય જણે મૂકી દીધી હતી અને તેથીજ કદાચ તેને સપનાનાં ભર્યા સંસારને જોઈ ઇર્ષા થઈ આવતી હતી ભલે તેને સંયોગનો માનસીક સહારો ન મળે પણ સ્નેહાને સ્નેહથી ઉછેરવામાં સપના બધાંય દુઃખો ભુલી જતી, પરાણે વ્હાલ કરવી ગમે એવી દીકરી આંમતો વ્યોમાને પણ ગમતી.

..સપનાને હજું સંયોગના બિઝનેસને જોઈન કરવાને માનસીક રીતે રાજીખુશીથી તૈયાર થયા પહેલાંજ વ્યોમાની અવરજવર સંયોગની ઓફીસમાં કામના બહાના હેઠળ વધતી જતી જોઈ ઓફીસના કર્મચારીઓમાં ધીમા અવાજે ગણગણાટ શરુ થવા લાગ્યો હતો ને આ તરફ સપના આટલાં વર્ષોના વનવાસ જેવા ઘરસંસારના વાતાવરણમાંથી મુક્તિના વિચારોથી રોમાંચીત થતી નવા પ્રકારના વાતાવરણને માણવાની એષણા સંતોષાતી અનુભવી રહી હતી,

…સપના તેનાં હાલ સુધીના વિતી રહેલાં શુષ્ક જીવનમાંના બદલાવને હકીકતના રુપમાં પલટવાની તૈયારીના ભાગરુપ સંયોગની ઓફીસમા નિયમિત જવાનું શરુ કરતાં પહેલાં નવા ડીઝાઈનર કપડાં લેવાનાં વિચારને અમલમા મૂકવા આજે જાતે કાર લઈને નીકળી પડી અને કાર ડ્રાઈવિંગ કરતાં કરતાં વિચારોમાં ખોવાયેલ સપનાને ક્યારે તેને ગમતો બુટીકનો શો-રુમ “વસ્ત્ર” જતો રહ્યો તે ખબર પડતાંજ કારને થોડે આગળ પાર્ક કરી પાછા ચાલતાંજ બુટીકમાં જવા વિચારી કાર પાર્ક કરી સપના ચાલતાંજ “વસ્ત્ર”માં પહોંચી. અંદર જતાં આજે તેને નવા પ્રકારનાં આનંદની અનુભૂતી થઈ આવી …કાઉન્ટર પરની સેલ્સગર્લે હસીને મેડમ કેવા પ્રકારની પસંદગી છે એ બાબતે પૃચ્છા કરી તે મૂજબના હાલમાં ચાલી રહેલ લેટેસ્ટ પ્રકારનાં ડ્રેસ બતાવતી ગઈ,,,ને સપનાએ લગ્ન બાદ પહેલી વખત મનભરીને ફક્ત પોતાનાં માટેજ ખરીદી કરવાના વિચારની ખુશી મોં પર જણાવ્યા વિના એક મરુન કલરના ડ્રેસની ટ્રાયલ લેવાની ઇચ્છા વ્યક્ત કરતાંની સાથે ટ્રાયલ રુમમાં મરુન ડ્રેસ પહેર્યાં બાદ આયને પોતાનું બદલાયેલ સ્વરુપ નિહાળતાંજ અચાનક અનંતની કોલેજ સમયનાં તેને પહેરેલ ડ્રેસની પ્રશંશા કરતી વખતે કહેલ પંક્તિઓ યાદ આવી ગઈ અને એ યાદ આવતાંજ ખુશીની મારી ગમતાં ગીતની કડીને ગણગણતાં બીજા ડ્રેસની પસંદગીમાં ખોવાઈ ગઈ ને એ ખરીદી પતાવી જેવી બુટીકનાં કાઉંન્ટર પર પેમેન્ટ કરવા આવી ત્યારે બિલ બનવાની થતી પ્રક્રીયા દરમ્યાન તેની નજર અનાયસેજ પેઈડ બિલ ભરવેલા ખીલા વાળા સ્ટેન્ડમાંના પહેલાંજ ડોકાઈ રહેલાં બિલ તરફ ગઈ ને તે ચમકી …આમાં તો સંયોગ. આર. શેઠનું નામ ડોકાઈ રહ્યું હતું…

….કાઉંન્ટર પરનાં હાજર વ્યક્તિને એ બિલ વિશે તેનાંથી પૂછ્યાં વિના ન રહેવાયું…અને તે બાબતે તે વ્યક્તિએ કહેલ વાત મુજબ એ સાહેબ એમની મેડમને ગીફ્ટ કરવા માટે છેલ્લાં ૬ માસથી નિયમીત ડ્રેસ લઈ જતાં હોવાનું જણાવ્યું ને એ સાંભળતાં સપનાને આંચકો લાગ્યો…પણ જાતને માંડ માંડ સંભાળી બિલ ચુકવી જેવી બહાર નીકળવા ગઈ તેવાંજ વ્યોમા-સંયોગને હાથમાં હાથ નાંખી ખીલખીલાટ હસતાં “વસ્ત્ર” બુટીકનાં પગથીયા ચઢતાં જોયાં ને એ દ્રશ્ય જોતાં સપનાને એની દુનિયા ડામાડોળ થતી લાગી ને એક ખુણામાં સંતાઈ તે બેયને અંદર આવ્યાં બાદ તે સડસડાટ મોં છુપાવી બુટીકનાં પગથીયા ઉતરી ગઈ…ને લગભગ દોડતી જ્યાં કાર પાર્ક કરી હતી ત્યાં જઈ બારણું ખોલી સીટ પર ફસડાઈ પડી…ને કારનું એન્જીન ચાલું કરી કશુંજ ન સુજતાં એ.સી ઓન કરી આંખો બંધ કરી બેસતાં જ સવારે ગણગણાંતા ગમતીલા પણ હમણાંતો ગમ ભૂલવાંના સહારારુપ એવી ભજનના અંતરાની કડી એના મનમાં પડઘાતી રહી…..

…….”સ્વાર્થનું સંગીત,ચારેકોર વાગે…કોઈનું કોઈ નથી દુનિયામાં આજે..કોઈનું કોઈ નથી દુનિયામાં આજે..”….પણ ત્યાંજ કારના કાચ પરના ટકોરાએ એને તંદ્રામાંથી જગાડી ને આરપાર નજર નાંખતા અનંતને ઉભેલો જોયો ને શું કરવું તે વિચારોમાં એની આંખોમાં આંસુ રેલાઈ રહ્યા અને આ જોઈ અનંત પણ થોડો ડીસ્ટર્બ થઈ ગયો…સપના કારની અંદર અને અનંત કારની બહાર થોડી વાર એમજ બહારના વાતાવરણને અવગણી બેય નજરમાં નજર મીલાવી નિઃશબ્દ રહ્યા…ભરચક ટ્રાફીકના ઘોંઘાટમાં પણ સપનાના મનમાં શૂન્યતા વ્યાપી રહી અને એને સમજવાનો પ્રયત્ન કરતો અનંત શું કરવું એની દ્વિધામાં ત્યાંજ ખોડાઈ રહ્યો…

…અચાનક અનંતને બહાર ઉભેલ હોવાની સપનાના સભાન મને નોંધ લીધાં બાદ તેણે આંખો લુછીને કારનું લોક ખોલી અનંતને અંદર આવવાનો ઇશારો કર્યો ને એનું મન અનંતને શું કહેવું એની વિટંબણા અનુભવતું વિચારવા માંડ્યું…અનંતને ડાબી બાજુની સીટ પર આવી ગયા બાદ સપનાએ અનંતની મૌખીક સંમતી મળતાં શાંતીથી વાત કરવા ગાડી ટ્રાફીકમાંથી બહાર કાઢીને શહેરની બહારના બાયપાસ રોડ ભણી લઈ લીધી ત્યાં લગી વાતાવરણમા સ્તબ્ધતા છવાઈ રહી…

…આમ પણ સપના હજું  એ નહોતી કળી શકી કે માની શકી કે નક્કી પણ કરી શકી કે એની નજરે જે જોયું હતું તેનો અર્થ તે વ્યોમા ને સંયોગ વચ્ચેના સબંધની ઘનીષ્ટતાં વિશે જેવું માની બેસી છે તેજ હોઈ શકે ?

…એકદમ થોડા સમય બાદ અનંતે પોતાનું મૌન તોડતાં કહ્યું.

.”સપના એવું તે શું થયું કે તું આટલી ડીસ્ટર્બ થઈ ગઈ છે…મને કંઈ કહીશ તો સાંભળ્યા બાદ કદાચ હું કંઈ તે બાબતે તને મદદ કરી શકું !” ….સપનાએ ગળે બાઝેલાં ડુમાને દબાવતાં અને હળવેથી ખારાશને  ખસેડવા ખોંખારીને મૌન  તોડીને જે આજે હજું હમણા થોડાકજ સમય પહેલાં જે થયું હતું અને એણે જોયું હતું તે વિગતવાર અનંતને કહ્યું અને અત્યાર સુધીના સંયોગના તેના પ્રત્યેના વર્તન અને હમણાનાં તેનામાં થઈ રહેલ ફેરફારની વાત કરી, ને જવાબમાં અનંત પ્રત્યુત્તર રુપે શું કહે છે તે સાંભળવા સપનાએ કારની ગતી એકદમ ઓછી કરી એ.સી બંધ કરી કાચને થોડાં ખોલીને બહારની ઠંડી હવાને અંદર આવવા મોકો આપ્યો… કાચ ખુલતાંજ મળેલ જગ્યામાંથી હવાના આવેલ ઝોકાથી સપનાના ખુલ્લા વાળની લટ કપાળ પર આમતેમ ઉડતી અનંત જોઈ રહ્યો… અને સપનાને સાંત્વના આપી બોલ્યો કે સપના તું જે માને છે એમ ન પણ હોઈ શકે ! અને તેંં નક્કી કર્યા મુજબ જેમ બને એમ તું  જલદીમાં જલદી સંયોગની ઓફીસ જોઈન કરી દે… જેથી કરીને કદાચ ભગવાન ન કરે ને કદાચ વાત બગડી રહી હોય ને સંયોગ આ ખોટા સંબંધના વમળમાં વધું ગરક થયો હોય  તો પણ ધીરજથી કામ લઈને તેમાંથી બહાર કાઢી શકાશે પણ તું હવે આ બાબતે એકદમ પેનીક ન થઈ જઈશ ને થોડી ધીરજથી કામ લે તો સૌ સારા વાના થશે ….ને ત્યાં સુધીતો સપનાને અનંત પાછા વળીને અનંતે તેને બેસતા અગાઉથી જણાવ્યા મુજબના ઠેકાણે આવી પહોંચ્યા…બેય જણ આંખોમાંના ન કળી શકાય એવા ભાવ સાથે છુટ્ટા તો પડ્યા પણ સપનાની કોરી ધાક્કોર આંખો હજુંય અનંતને કંઈક અલગ લાગણીના ભાવથી દૂર જતો જોઈ રહી …

…સપનાને ત્યાંજ સમયનું ભાન થતાં સ્નેહાને સ્કૂલમાંથી છૂટવાના સમયે લઈ આવવાનું યાદ આવ્યું ને હાંફળી થઈને તેણે કારનું સ્ટીયરીંગ એકદમ સ્નેહાની સ્કુલ તરફ વાળી લીધું…  નવા આવનાર પડકારને પહોંચી વળવા સપના  મનોમન સજ્જ થઈ રહી, અનંતને થોડીક ગમગીન ક્ષણોને ભૂલવામાં સાથ આપવા બદલ આભારનો મેસેજ સ્નેહાની સ્કુલની બહાર પહોંચીને કાર સાઈડમાં પાર્ક કરી તરતજ કરી દીધો…..ને સ્નેહાને બહાર આવવાની રાહ જોતી શાંતીથી ઉંડા શ્વાસ ભરતી બેઠી હતી ત્યાંજ કારની બહાર સ્નેહાની બૂમ સાંભળીને સઘળા વિચારોને હાલ તુરંત મનનાં એક ખુણે હડસેલીને કારનું બારણું ખોલીને મોં પર ત્વરીત ખુશીના ભાવ લાવીને બહાર નીકળી, ને સ્નેહાની સ્કુલબેગ લઈ લેવા અને એને પ્રેમથી તેડી લેવા જેવાં  હાથ લંબાવ્યાં એવાંજ એ હાથોમા સ્નેહાને આવતાં વ્હેત વ્હાલથી છાતી સ્રરસી ચાંપી એવીજ આજે અલગ પ્રકારની લાગણી અને હુંફ મહેસુસ કરી રહી…ને જાણે એનું પોતાનું કોઈક છે અને એ પોતાના ગણેલાને પણ પોતીકાપણાની નિર્દોષ લાગણીની કદર પંણ  છે અને બદલામાં એ કદરદાનની કશુંજ આશા નથી ! બસ, આવાંજ પ્રેમનાં ગીવ એન્ડ ટેક જેવા નિર્દોષ વહેવારની આશા સંયોગ તરફથી સપના અત્યાર સુધી ઝંખી રહી હતી….

– આશિષ ગજ્જર…..