કથા કડી -૧૭ [અજય પંચાલ]

લાઈફ સેવ હોસ્પીટલની એરકન્ડીશંડ ઓફિસમાં બેઠેલા ડોક્ટર માથુર ખુબ જ વ્યગ્ર હતાં. રીવોલ્વીંગ ચેર પર માથું ઢાળી દઈ પગ લાંબા કરીને હતાશ ડોક્ટર વિચારોની ગર્તામાં ડૂબેલા હતાં જ ને એમાં હાંફળી ફાફળી દોડતી આવેલી નર્સે સમાચાર આપ્યા કે સંયોગના ભાનમાં આવવાના અણસાર જણાયા છે. એ સમાચારે ડોક્ટર માથુંરને વધુ વ્યગ્ર બનાવ્યાં. “ઓકે, આઈ અમ કમિંગ, યુ ગો.” કહીને ડોકટરે ઝડપથી ફોનનું રીસીવર હાથમાં લીધું. કાંપતા હાથોએ એમણે નંબર ડાયલ કર્યો. “હેલો, મી. રાહુલ” સંયોગના સમાચાર આપતાં એમના શબ્દો ધ્રુજતાં હતા. ” પેશન્ટ ભાનમાં આવી રહ્યો છે……….. હું તપાસીને પછી તમને જાણ કરું છું. પ્લીઝ…….., જો જો મારી એકની એક દીકરીને કંઈ પણ ન થાય, પ્લીઝ…..”

સંયોગની આંખના પોપચા હલન ચલન કરી રહ્યા હતાં. સપના આતુર નજરે સંયોગની હિલચાલ નિહાળી રહી હતી. પાસે ઉભેલી નર્સે સપનાનો હાથ પકડીને, સહેજ દબાવીને હૈયા ધારણ આપી. ડોક્ટર માથુરે આવીને સંયોગને તપાસ્યો. મોનીટર પર બદલાઈ રહેલા આંકડાઓને જોતા બોલ્યા, “સપના, તમારી પ્રાર્થનાઓ સફળ થતી લાગે છે.” સંયોગે ધીમે થી આંખો ખોલી. અકસ્માત જીવલેણ ના નીકળ્યો છતાં પણ એને ઘણી બધી ઈજાઓ થઇ હતી. સીટબેલ્ટ ના પહેર્યો હોવાને કારણે એ કારમાં ફંગોળાયો હતો. એનું માથું વિન્ડસ્ક્રીનમાં સખત રીતે અથડાયું હતું. માથામાં સખત ઈજાઓ થઇ હતી. છાતી પર સ્ટીયરીંગનો જોરદાર માર લાગ્યો હતો. જમણાં હાથનું હાડકું ભાંગી ગયું હતું. ફંગોળાવાને કારણે એની કમરમાં સખત ઈજાઓ થઇ હતી. ડોકટર માથુર બાહોશ સર્જન હતા. વરસોની સર્જરીના અનુભવે એ જાણતાં હતા કે એમણે સંયોગની જીન્દગી તો બચાવી છે પણ….

સંયોગ ચિત્કારી ઉઠ્યો. “ડોક્ટર, આઈ કેન નોટ ફિલ માય લેગ્સ”. એનું માથું ભમતું હતું. ચહેરા પર થયેલ મૂઢ માર ને કારણે ચહેરો સુઝી ગયો હતો. ચહેરા પર વેદનાના વીંછી ચટકા ભરતા હતા. ડોક્ટર માથુર જાણતાં હતા કે કરોડરજજુમાં થયેલા ઘા ને કારણે સ્પાઈનમાંથી પગ માં જતી નસો પર દબાણ આવવાથી સંયોગના પગ પેરલાઈઝડ થઇ ગયા હતાં. સપના પર તો જાણે આસમાન તૂટી પડ્યું. જીવનમાં એવી બધી ઘટનાઓ બની ચુકી હતી જેમાંથી બહાર નીકળવાનો એ માર્ગ શોધે એ પહેલા તો સંયોગના પેરલાઈઝડ થવાના સમાચારે એને હલબલાવી મૂકી. કહે છે ને કે “જયારે પડે છે ત્યારે સઘળું પડે છે”. હજુ આનાથી પણ વધુ એક આઘાત સપનાએ સહન કરવાનો હતો. મનુષ્યને મજબુત કરવાની કુદરતની કરામત બહુ જ અજીબ હોય છે. કુદરત મનુષ્યને એનામાં પડેલી શક્તિઓ ને જાગૃત કરવા માટે એની આજુબાજુ રહેલી તમામ મદદગાર શક્તિઓને ધીરે ધીરે હટાવી લે છે. સપના સાથે પણ એમ જ બની રહું હતું. ડોક્ટર માથુરે સંયોગને બરાબર તપાસ્યો. નર્સ પાસેથી ચાર્ટ લઈને તાજેતરમાં આવેલા રીપોર્ટસ તપાસ્યાં. સંયોગ દર્દ અને આઘાતથી ભાંગી ચુક્યો હતો. સપનાએ સંયોગનો હાથ ધીમેથી એના હાથમાં લીધો અને સંયોગ બરાડી ઉઠ્યો. “તમે…….તમે , કોણ છો. ડોક્ટર આ કોણ છે જે મારો હાથ પકડે છે?”
સંયોગે સપનાનો હાથ ઝાટકી નાખ્યો. સપનાના પગ નીચે થી જમીન સરકી ગઈ. “સંયોગ, સંયોગ, હું તમારી સપના …..!” . સપનાના બાકીના શબ્દો ધ્રુસકાં માં જ અટવાઈ ગયા. ડોક્ટર માથુરે સપનાને સંભાળી લીધી. હળવેકથી સપનાને ખભેથી પકડીને બહાર લાવ્યા. “સપના, પેરલાઈઝડ થવાની સાથે સાથે સંયોગ એની યાદદાસ્ત પણ ખોઈ ચુક્યો છે. મારા મનમાં આ જ ચિંતા હતી.” સપના પૂરી રીતે ભાંગી ચૂકી હતી. હતાશાએ એના મનને ઘેરી લીધું. કુદરત કોણ જાણે કેવી પરીક્ષા લઇ રહી હતી.

અવનીને એના ઘરે ઉતારીને અનિકેતે બાઈક એના ઘર તરફ મારી મૂકી. એનું મન પશ્ચાતાપના અગ્નિમાં બળી રહ્યું હતું. એ એક એવા ષડયંત્રનો હાથો બની ગયો હતો કે જેનાથી એક જીંદગી લગભગ હણાઈ ચુકી હતી. એને મોટાભાઈ અનંતનો માસુમ ચહેરો યાદ આવી ગયો. અવનીને ઉતાર્યા પછી એને એવો અંદેશો થયો હતો કે કોઈક એનો પીછો કરી રહ્યું હોય. અનિકેતે રિઅરવ્યુવ મિરરમાં જોયું તો લાગ્યું કે પીળા કલરની એક કાર લગાતાર એની પાછળ હતી. એના ચહેરા પર ગભરાટ છવાઈ રહ્યો હતો. થોડે દુર એણે બાઈકની ગતિ ઓછી કરી તો પીળી કારની ગતિ પણ ઓછી થઇ. એનો શક મજબુત બન્યો. એનો પીછો થઇ રહ્યો હતો. અંધારું થઇ ચુક્યું હતું. રસ્તા પર અવરજવર ખુબ જ ઓછી હતી. થોડે દુર પછી નો રસ્તો થોડો સુમસામ હતો. એણે વિચાર્યું કે અચાનક ક્યાંક બાઈક ઉભી રાખવી. આગળ એને એક આમલેટની લારી દેખાઈ. અનિકેતે બાઈક ઉભી રાખી. માથા પરથી હેલ્મેટ ઉતારી અને બાઈકને લારીની પાસે સ્ટેન્ડ પર ઉભી કરી. પીળી કારના સવારે અનિકેતની આ ગતિવિધિ જોઈ. એ થોડો ગુંચવાયો. અચાનક જ બાઈક ઉભી રહી ગઈ તેથી એણે આગળ નીકળવું જ પડ્યું. અનિકેતે તીરછી નજરે જોયું તો કારમાં બે પઠ્ઠા બેઠા હતા. પેસેન્જર સાઈડ પર બેઠેલા પઠ્ઠાએ અનિકેત સામે સાહજીકતાથી જોયું અને કાર પસાર થઇ ગઈ. અનિકેતે લારી વાળા પાસે માંગીને પાણી પીધું. પાણીની છાલક મારી ચહેરા ને સાફ કર્યો. ખિસ્સામાંથી હાથ રૂમાલ કાઢીને ભીનો ચહેરો લૂછ્યો. પીળી કાર પસાર થઇ ગઈ અને આગળ ક્યાય ઉભી રહી ગઈ હોય એવું લાગ્યું નહીં. અનિકેતના જીવ માં જીવ આવ્યો અને એણે બાઈક ઘર તરફ મારી મૂકી. અનિકેત સમજ્યો કે એનો ખતરો ટળી ચુક્યો છે. પરંતુ એ અનિકેત ની ભૂલ હતી. રાહુલે મોકલેલા પઠ્ઠાનું કામ તો અનિકેતના ખબર આગળની પાર્ટી ને પહોચાડવાનું જ હતું. આસમાની આંખોએ અગાઉથી નક્કી કર્યાં મુજબના પ્લાનને અંજામ આપવાનો સિગ્નલ આપી દીધો હતો. અનિકેત જેવો સુમસામ રસ્તા પર આવ્યો કે અચાનક જ સામેથી પુરપાટ આવતી ટ્રકે અનિકેતની બાઈકને ટક્કર મારી. અનિકેતની બાઈક રોડ ના ખૂણા પર ધસેલાઈ ગઈ. અનિકેત બાઈક પરથી ફંગોળાયો અને સડકની પાસે પડેલા કાટમાળના ઢગલામાં પટકાયો. કાટમાળમાં રહેલો તીક્ષ્ણ સળીયો અનિકેતના ગળામાં ઘુસી ગયો. અનિકેતના પ્રાણ તત્કાળ જ ઉડી ગયા. ફોનથી રાહુલને અનિકેતના અન્જામનો મેસેજ મળી ગયો. રાહુલ એમ સમજતો હતો કે એના કાળા ભૂતકાળના પડછાયા અનિકેતના મોત સાથે દફનાઈ ગયા હતા.

અવનીના માથા પર આભ તૂટી પડ્યું. અનિકેતની સાથે મળીને જોયેલા સપના અકાળે નંદવાઈ ગયાં. અવની અનિકેતના સહારે થોડો ગુનો આચરી, કરોડો કમાઈ લઈને પોતાની સામાન્ય જિંદગીને એક એવા મોડ પર લઇ જવા ચાહતી હતી, જ્યાં એમની રોજે રોજ ની આર્થિક મુંઝવણો દુર થઇ જાય. માનવીનું ધારેલું જ બધું થતું નથી. અવનીના મગજમાં વિચારોનું ઘમસાણ ચાલ્યું. રાહુલના હાથે પ્યાદું બની જઈને એણે પોતાની જીંદગી વખ જેવી બનાવી દીધી. હવે પછી પરિસ્થિતિની ગંભીરતાનો અવનીને ખ્યાલ આવ્યો. એ અનિકેતના બાળકની બિનબ્યાહી મા બનવાની હતી. અનિકેત એને સદાય માટે છોડીને ચાલી ચુક્યો હતો. અવનીનું મગજ લાગણીઓના ઘમસાણમાં અટવાઈ ગયું. એક તરફ સપના અને સંયોગની જીંદગીમાં તોફાન લાવવા માટે પશ્ચાતાપનો અગ્નિ જલતો હતો અને બીજી તરફ રાહુલને એના કરેલા કર્મોનો ભાંડો ફોડી ને સજા અપાવવા માટે બદલાનો અગ્નિ પ્રજ્વલિત થઇ રહ્યો હતો. એણે કઠણ મન થી કંઈક નિર્ણયો લીધા. દુનિયાના નિયમોની પરવા કર્યાં વિના એણે એના અને અનિકેતના પ્રણયથી પાંગરેલા પુષ્પને જીંદગી આપવાનું નક્કી કર્યું. એને ખાતરી હતી કે અનંત એને આ કાર્ય માં જરૂર સાથ આપશે. એણે મનોમન નક્કી કર્યું કે હવે રાહુલ સામેના જંગમાં એ સપનાને જરૂર સાથ આપશે.

રાહુલ એના વિશાળ ડ્રોઈંગરૂમના ખૂણામાં બનાવેલા ઇટાલિયન માર્બલ્સના બાર પર “જ્હોનીવોકર બ્લેક લેબલ” વ્હીસ્કી ની ચુસ્કીઓ લઇ રહ્યો હતો. ગ્લાસમાં રહેલા બરફના ટુકડાને ગ્લાસને ધીમે ધીમે હલાવીને ઓગાળીને વ્હીસ્કીની માદકતા ને હળવી કરતો વિચારી રહ્યો હતો. એણે શરુ કરેલી ગેમની બાજી થોડી ઘણી બદલાઈ હતી પણ રાહુલ આ ગેમનો “માસ્ટર માઇન્ડ” હતો. વ્યોમાએ એની સાથે ચાલ ખેલવા સંયોગને પ્યાદું બનાવ્યો. પણ બાજી ખેલી રહ્યો હતો રાહુલ. સંયોગે બાજી પલટવાનો પ્રયત્ન કર્યો અને એણે સંયોગને રસ્તા માંથી હટાવ્યો. પણ એમાં સંયોગનું નશીબ કામ કરી ગયું. સંયોગ મર્યો નહીં. સંયોગ મોત અને જીવનની વચ્ચે લડી રહ્યો હતો. એટલે રાહુલે બીજી ચાલ ખેલી નાખી. લાઈફ સેવ હોસ્પિટલના સર્જનની દીકરી સીમલા માં અભ્યાસ કરતી હતી. રાહુલના માણસોએ એને ઉઠાવી અને સર્જન ઉદય માથુરના હાથ લાચાર થઇ ગયાં. છતાં પણ દર્દીની જીંદગી બચાવવાની કસમ ખાધેલા માથુરે સંયોગને મરવા તો ના દીધો કેમ કે એ સમજી ચુક્યા હતા કે સંયોગની યાદશક્તિ ગુમાવવાના ચાન્સીસ ખુબ જ હતા. જેથી સંયોગને જીવતો રાખવામાં રાહુલને ખતરો નહિ જ લાગે ડોક્ટર માથુર કદાચ સંયોગને અપંગ બનતો અટકાવી શક્યા હોત પરંતુ દીકરીની જીંદગી સલામત રાખવા માટે ડોક્ટર માથુરે જાણી જોઇને સંયોગની દબાયેલી નસોને જેમ ની તેમ રાખીને સંયોગને કાયમ માટે લાચાર હાલત માં મૂકી દીધો. હવે સંયોગ થી રાહુલને કોઈ જ ખતરો ન્હોતો. પણ હવે પછીની ચાલ ખુબ જ સંભાળીને ચાલવાની હતી. કેમ કે વ્યોમાને અંદેશો આવી ચુક્યો હતો કે રાહુલ ખતરનાક હતો. રાહુલે વિચાર્યું કે હવે પછી ધીરજપૂર્વક રાહ જોઇને સપનાને ફસાવવા માટે જાળ બિછાવવી પડશે.

સમય વીતતો ગયો. સપનાની જીન્દગી હતાશ થઇ ચુકી હોત પરંતુ અનંતે સપનાને આ હાદસામાંથી બહાર આવવામાં ઘણો જ સહારો આપ્યો. અનંતે એક મિત્ર તરીકે હતાશ અને બેબશ થયેલી સપનાને સમજાવ્યું કે આ રીતે હતાશ થવાથી જીન્દગી નહિ જીવાય. આખરે સ્નેહાની જીન્દગીને સંવારવા માટે અને લાચાર અને બીમાર સંયોગની સારવાર અને માવજત કરવા માટે પણ સપનાનું હતાશામાંથી બહાર આવવું જરૂરી હતું. સંયોગના સાયા માં સપનાની જીન્દગી દબાયેલ જીન્દગી હતી પણ હવે સપનાએ જ ઘરની અને બીઝનેસની ડોર સંભાળવાની હતી. સપનાના મગજમાં રાહુલની ચાલબાજી આવી ગઈ હતી એટલે સપનાએ પણ બહુ જ સંભાળીને બાજી ખેલવાનું નક્કી કર્યું. સપના સાદગીમાં જીવન જીવતી હતી પણ એ ખુબ જ સમજદાર સ્ત્રી હતી. પતિની લાગણીઓ સાચવવા અને જીન્દગીને કોઈ ખટરાગ વિના આગળ ધપાવવા માટે જ એણે સંયોગના સંકુચિત વર્તનને સ્વીકારીને જીન્દગીને સંયોગની ઈચ્છા મુજબ જે રીતે ચાલે એ રીતે ચલાવવાનું સ્વીકાર્યું હતું. પરંતુ સપના શિક્ષિત અને સમજદાર સ્ત્રી હતી. હવે એણે ખુબ જ કુનેહપૂર્વક ઓફીસ ના કામકાજ સંભાળવા માંડ્યા. બીઝનેસના કામકાજ ને કારણે વ્યોમા અને રાહુલ ના સંપર્ક અનિવાર્ય હતા કારણ કે બીઝનેસ ડિલ તો રાહુલ-વ્યોમા થકી જ મળેલ હતી. રાહુલ-વ્યોમા પણ ખુબ જ સાચવીને કામકાજ કરતા હતા. એ બે વચ્ચે પણ શંકા અને અવિશ્વાસનું બીજ રોપાઈ જ ચુક્યું હતું. આ અરસામાં રાહુલની જાણ બહાર એક ઘટના આકાર લઇ રહી હતી.

રાજકારણ માં ધીમે ધીમે એક બદલાવ આવી રહ્યો હતો. વર્તમાન સરકારની નિષ્ક્રિયતા, વધી રહેલા ભ્રષ્ટાચાર અને અમર્યાદિત મોઘવારીને કારણે જનતાની નારાજગી વર્તમાન સરકાર પ્રતિ દિન પ્રતિદિન વધતી જતી હતી. સરકાર આમે ય શંભુમેળાના ટેકાથી ચાલતી ખીચડી સરકાર જ હતી. એમાં જનતાની નારાજગી અને વધતી જતી મોંઘવારીના રોષ ને કારણે સત્તા લાલચુ રાજકારણીઓના અમુક પક્ષોએ વર્તમાન સરકારને આપેલો ટેકો ખેંચી લીધો. અને અચાનક જ મધ્યસત્રી ચુંટણી આવી ચુકી. સપનાની જીંદગીમાં એક મોટો બદલાવ આ ચુંટણી લાવનારી હતી એનો અંદેશો ના સપના ને હતો કે ના રાહુલ ને.

યશપાલ સક્સેના. આ એક બહુ જ જાણીતું નામ હતું વર્તમાન રાજકારણમા. 45 વર્ષીય સોહામણા યુવાન નેતા રાજકારણમાં એક ઉભરતો સિતારો હતાં. અત્યંત ગરીબીમાં ઉછરેલા યશપાલ સક્સેના એ જિંદગીની ઘણી ચડતી ઉતરતી બાજુઓ જોઈ હતી. જિંદગીએ ઘણી જ થપાટો મારી હતી આ શખ્શને. માં બાપ ના મરી જવાને કારણે યશપાલનું બાળપણ ખુબ જ કષ્ટપૂર્ણ વીત્યું હતું. ગરીબીમાં ઉછરેલ યશપાલે બાળપણ વિતાવ્યું એક અનાથાશ્રમ માં. અનાથાશ્રમમાં રહીને જીંદગી વિતાવતા યશપાલની જીંદગી માં એક ફરીસ્તાનું આગમન થયું અને એનું નશીબ પલટાઈ ગયું. પ્રૌઢ અવસ્થામાં પત્ની ગુમાવી ચુકેલા નિસંતાન વિરેન્દ્ર સક્સેનાએ યશપાલને અપનાવ્યો, એને પોતાનું નામ આપ્યું અને યશપાલની નશીબે એક મોટો વળાંક લીધો યશપાલને અદ્યતન શિક્ષણ મળ્યું. યશ્પાલની જીંદગી બદલાઈ ચુકી હતી. પરંતુ યશપાલ એના બાળપણમાં અનુભવેલી કઠણાઈઓથી ઘણું બધું શીખી ચુક્યો હતો. અચાનક મળેલી સફળતા યશપાલના મગજ પર હાવી ના થઇ. યશપાલ કોલેજ નેતામાંથી રાજકારણમાં પ્રવેશી ચુક્યો હતો. શહેરના મ્યુંનીશીપલ રાજકારણમાં સફળતા મેળવી ચૂકેલ યશપાલને વર્તમાન રાજકારણમાં આવેલા પલટાવે એક મંત્રી ની હેસિયત માં મૂકી દીધો. નવી સરકારે ઉદારીકરણની નીતિ અપનાવી જેને કારણે એક નવી જ તક અનાયાસે સપનાની કંપનીને મળી. ઉદારીકરણની નીતિના કારણે સરકારી દફતરમાંથી વિદેશો સાથે નવા નવા કોન્ટ્રકટની તકો ઉભી થઇ. યશપાલ સક્સેનાના દફતરમાં સ્વચ્છ ભ્રષ્ટાચાર વિનાની કંપની ને વધુ તક મળતી. યશપાલના સેક્રેટરીએ સામેથી સપનાને નવા કોન્ટ્રકટ માટે મંત્રી સાથેની મુલાકાત માટે કહેણ મોકલ્યું. સપનાની જીંદગીમાં એક મહત્વની ઘટના આકાર લઇ રહી હતી જે આવનારી જીંદગી માં ઘણા બદલાવ સાથે તોફાન પણ લાવનાર બની રહેવાની હતી. એક સમયે સપનાની જીંદગીને ધૂળધાણી કરવા કટિબદ્ધ થયેલી અવની પણ અનિકેતના અકાળે થયેલા કમોત પર આંસુ વહેવવા ને બદલે બદલાની આગમાં ધૂંધવાઈ રહી હતી. આંસુ સ્થગિત થઇને ચિનગારીનું સ્વરૂપ ધારણ કરી રહ્યા હતા. એ ચિનગારી પણ સપનાની જીંદગીમાં રાહુલે ઉભા કરેલા ભૂકંપોનો બદલો લેવા માટે એક ઇંધણ રૂપ બની રહેવાની હતી.

— અજય પંચાલ