કથા કડી -૧૨ [અશ્વિન મજીઠિયા]

તે રાતે આગળ વધુ કઈ બન્યું નહીં.
પણ જે કઈ બન્યું તેનું મહત્વ સહુને પોતપોતાની રીતે અદકેરું હતું.
સંયોગ અને વ્યોમાની પ્રગાઢ નિકટતાની ચાડી ખાતો ફોટો જોઈ સપના સ્તબ્ધ હતી.
તેને સમજાતું ના હતું કે તેના પતિની વાણીનો વિશ્વાસ કરવો, કે તેના આચરણ નો.
આ ફોટો ક્યારનો હોઈ શકે ?
હાલનો કે જુનો?
કોઈ અલ્લડ નવ યૌવના હોત, તો બેડરૂમની બહાર પગ પછાડતી આવી હોત, અને બહાર બેઠેલા બંને પ્રેમપંખીડા સામે તેમનો જ ફજેતો કરીને જવાબ માંગ્યો હોત.
પણ ના..
સપના ચાળીસી વટાવી ચુકેલી, એક ઠરેલ પ્રકૃતિની સ્ત્રી હતી..
મૂંઝવણ તો હતી..
સવાલો પણ મનમાં ઘણા ઉઠતા હતા..
શંકા તો કપડાની દુકાનમાં જ આવી હતી.
.
પણ તેની શંકાનું નિરાકરણ તો તેના પતિએ સામે ચાલીને, પોતે કંઈ પૂછે એ પહેલા જ કરી આપ્યું હતું.
અને આજે ડીનરપર રાહુલ અને વ્યોમાને પણ તેના પતિએ જ ઇન્વાઇટ કર્યા હતાને..!
.
તો પછી આ ફોટો ?
વ્યોમા રાહુલને ફસાવવાની પેરવીમાં હતી એ વાત પણ સંયોગે જ પોતાને કરી હતી ને.. -સપના વિચારવા લાગી- કદાચ પહેલા સંયોગ વ્યોમની આ ચાલમાં થોડો વખત અટવાઈ પણ ગયો હોય..!
આમેય વ્યોમા માટે સતી સાવિત્રીની ઉપમા ક્યારેય લાગુ ન પાડી શકાય, એ વાત તો સપના કોલેજ-કાળ થી જાણતી હતી.
તો સંયોગ વ્યોમની અસલીયતથી વાકેફ થયો હોય એ પહેલાનો આ ફોટો હોય..?
હોય શકે.. અને ના પણ હોય શકે..
કેવી પ્રતિક્રિયા આપવી તેની સપનાને કોઈ ગડ નહોતી પડતી.
.
તેણે થોડું ખમી જવાનું નક્કી કર્યું..
આમેય આજ કાલથી તે ઓફિસે જવાનું શરુ કરશે એટલે દૂધનું દૂધ અને પાણીનું પાણી થઇ રહેશે.
.
.
આમ..
ડીનર-પાર્ટીવાળા એ ઘરમાં એક તોફાન આવતા આવતા રહી ગયું.
આમેય જે ઘરમાં એક મેચ્યોર-ટાઇપની ગૃહિણી હોય છે..એવા ઘરમાં આવા તો કંઇક કેટલા વાવાઝોડા ને તોફાનો પોતાનો કહેર વરતાવ્યા વિના પસાર થઇ જતા હોય છે.
આવા ઘરોને સહેલાઇથી ઉજાડી શકતા નથી..
આમ ત્યારપછી.. તે ડીનરની સાંજ વધુ કોઈ નોંધનીય ઘટના બન્યા વિના જ પસાર થઇ ગઈ.
.
.
.
રાહુલે સંયોગની અને વ્યોમાની કબુલાતના પુરાવા એકઠા કરવા પોતાના રૂમાલમાં માઈક્રોફોન સંતાડી બંને જણાની થોડી ક્ષણોનું એકાંત આપેલ.
પરંતુ બહાર ગેલેરીમાં ઉભા ઉભા બંને જણાના હાવભાવ પરથી, કોઈ વધુ વાત કરતુ હોય તેવું લાગ્યું નહિ.
સંયોગના એકાદ બોલાયેલ વાક્ય પર વ્યોમનું ગુસ્સે ભરેલું વર્તન..
બસ એટલું જ…!
.
જે કઈ હશે તે ઘરે જઈને રેકોર્ડીંગ સાંભળ્યા બાદ જ ખબર પડશે, પણ ખાસ કંઈ ફાયદો થયો નથી એવા અહેસાસ સાથે રાહુલે વધુ કંઈ આશા ન રાખતા, બંને યુગલો એકમેકથી છુટ્ટા પડ્યા.
.
રાતના એકાંતમાં રાહુલે રેકોર્ડીંગ સાંભળ્યું.
પોતાથી દુર રહેવાની સંયોગની વાત પર વ્યોમાનો ગુસ્સો, અને સંયોગને જોઈ લેવાની તેની ધમકી.. !
સાંભળીને રાહુલ મલકાયો.
ખંધુ હસ્યો તે..!
.
.
.
એ રાતે અનિકેત અને અવનીની મુલાકાત થઇ.
કોઈ ખાસ કારણ તો ન હતું તેમ છતાંયે અવનીએ અનિકેતને મળવા બોલાવ્યો હતો.
પોતાની પ્રેગનેન્સીને કારણ તે થોડી અસ્વસ્થ અને ઉતાવળી થઇ ગઈ હતી.
તે જાણતી હતી કે જો લગ્નની ઉતાવળ નહીં કરે, તો તેને ગામમાં મોઢું દેખાડવું ભારે પડી જશે.
બીજું.. અનિકેત સાથે મુલાકાત કરવાથી..તેનું સાનિધ્ય મળવાથી પોતે થોડી હળવાશ અનુભવશે તે અવની જાણતી હતી.
આમેય..ગર્ભાવસ્થા દરમ્યાન પોતાના પ્રેમી/પતિનો મહત્તમ સહવાસ એક યા બીજા કારણસર મળી રહે એવું દરેક સ્ત્રી ચાહતી જ હોય છે ને..અને અવની આમાંથી બાકાત ન હતી.
અનિકેતે અવનીને ફરીથી ધરપત આપી.
બહુ જ થોડા સમયમાં એક ખુબ જ સારી કહેવાય એવી રકમના બેઉ માલિક થઇ જશે અને ત્યાર પછી તુરંત જ લગ્ન કરી લેશે એવી અનિકેતે અવનીને ખાતરી આપી.
ખુબ જ સારું લાગ્યું અવનીને..ફૂલ જેવું હળવાશ અનુભવવા માંડી તે.
.
પ્રેમની લાગણીનું આ જ તો જાદુ હોય છે. પોતાની પ્રિયતમ વ્યક્તિનો જરાક એવો પણ સહવાસ દુનિયાભરની ચિંતાઓ અને પીડાઓમાંથી આપણને મુક્તિ અપાવી જાય છે.
એમાંય.. માધ્યમ વર્ગની વ્યક્તિને જો મોટીમસ રકમની મિલકત મળવાની આશા આ પ્રેમમાં ભળી જાય તો તો પછી.. જાણે કે સોનામાં સુગંધ ભળી..!
.
અવનીને પોતાનું ભવિષ્ય ઉજળું બનતું નજર આવવા લાગ્યું.
જીંદગી જાણે કે એકદમ જ જીવી જવા જેવી લાગી.
“આજ મૈ ઉપર..આસમાં નીચે..!
આજ મૈ આગે ઝમાના હૈ પીછે…!”
આવું જ કંઇક તેને લાગવા માંડ્યું.
પોતે, પોતાનું આવનારું બાળક અને અનિકેત..
ત્રણેય એક સુખમય જીવન જીવી શકાશે તેવી તેને ધરપત થવા લાગી.
અનિકેત ભલે ગુનેગારીભર્યું જીવન જીવતો હોય.. પણ ખૂન કે બળાત્કાર જેવા કોઈ પણ ગંભીર પ્રકારના ગુનામાં તેની સંડોવણી ન હતી.
એટલે જો પૂરતા પૈસા મળી જાય તો તેને બેઈમાનીના રસ્તેથી પાછો વાળી શકાય, તેવો અવનીને વિશ્વાસ હતો.
ઘણાય ડાકુઓ અને ગુંડાઓ આ માર્ગેથી પાછા વળી ગયા છે.
“વાલીયો ય વાલ્મીકી બની શકે છે,’ -અવનીએ વિચાર્યું- “અરે, વાલ્મીકી ન બને અને અનિકેત જો સામાન્ય પ્રકારનું પ્રમાણિક ગુના-રહિત જીવન પણ જીવે, તો ય અમારા ત્રણ જણા માટે એ પુરતું છે. આ કારસામાં મારી સંડોવણી તો પુરવાર થવાની નથી. કારણ ટેલીફોનની વાતમાં શંકાની સોય મારી તરફ ન તકાય તેની કાળજી તો લેવામાં આવી જ છે. બસ કાલે સવારે એક કામ કરવાનું બાકી છે. સંયોગ અને વ્યોમની જાસુસી કરતો ફીશ-ટેંકમાં બેસાડેલો કેમેરા તો કાઢી નાખ્યો છે, પણ એ કેમેરાને ઓપરેટ કરતુ પેલું રીમોટ..તે તો હજી મારા પર્સનલ ડ્રોઅરમાં મોજુદ છે. તેને સગેવગે કરવું પડશે. અને તે પણ પહેલી જ તકે.. નહી તો શંકાની સોય આ તરફ ફરી પાછી વળી શકે છે.”
સવારે દસ વાગ્યાના રોજીંદા સમય કરતા પંદર મીનીટ વહેલું જઈને કામ ને અંજામ દેવાનું નક્કી કરી, અને ભવિષ્યના શમણામાં ગુંથાતી અવની નિંદ્રાધીન થઇ ગઈ.
.
પણ આ તરફ સંયોગની તો નીંદર જ હરામ થઇ ગઈ હતી.
ઓફિસમાં જ કોઈકે આ ફોટો પાડ્યો છે એવું દેખાઈ આવે છે, તો ઓફિસમાં થોડી ચકાસણી તો કરવી જ પડશે.
અવની ભલે એમાં સંડોવાઈ ન હોય, પણ હાલ પુરતું તો કોઈને પણ વિશ્વાસમાં લીધા વિના જ, પોતાથી થાય એટલી શોધખોળ સંશોધન કરવાનું સંયોગે નક્કી કરી લીધું.
રાત આખી પડખા ફેરવી ફેરવીને કાઢી, છતાય સવારે તે વહેલો ઉઠી ગયો.
અને..
જયારે તો ઓફિસે પહોચ્યો ત્યારે તો હજી બસ..સવા આઠ જ વાગ્યા હતા.
.
.
.
સવા નવે જ્યારે તે પોતાની ચેર પર નિરાશવદને બેઠો હતો, ત્યારે તેને પોતાની મહેનત વ્યર્થ ગઈ હોવાનું લાગતું હતું.
કંઈ જ શંકાસ્પદ હાથ લાગ્યું ના હતું.
અજાણતા જ, પણ વારે વારે તેની નજર કેબીનના પારદર્શક કાંચની આરપાર, સામેની પેલી ફીશ-ટેંક પર જતી હતી.
એન્ટીક-પીસ જેવી અતિ મુલ્યવાન એવી આ ફીશ-ટેંક તેની ઓફીસની ‘સેન્ટર-ઓફ-એટ્રેકશન’ જેવી હતી, અને તેનું સંભાળપૂર્વક જતન કરવું તેવી ઓફિસમાં સહુને સુચના હતી.
તે છતાયે..
તેનું કાંચનું ઢાંકણુ એક ખૂણામાં બટકી ગયું, અને કોઈએ તેને વાત પણ ન કરી..?
આ તો હમણાં કંઇક શંકાસ્પદ હાથ લાગી જાય એ હેતુથી પોતે આ ઢાંકણું ખોલ્યું ત્યારે ખબર પડી.
.
“ખેર..એ બધી વાત પછી.. હાલ તો જે કામ માટે આવ્યો છું એ થઇ જાય તો બસ છે,” -સંયોગે વિચાર્યું
અને બેધ્યાનપણે તે ફરીથી ઉભો થઇ પાછો બહાર ગયો.
.
આ વખતે એકદમ યંત્રવત તે અવનીના ડેસ્ક તરફ ગયો.
“આની પર તો શંકા કરવાનો કોઈ મતલબ જ નથી” -એવું વિચારતા વિચારતા સાવ સાહજીકતાથી તેણે અવનીના ડેસ્કનું ડ્રોઅર ખોલ્યું.
ઉપર પડેલા કાગળો વચ્ચે ફંફોસતા અચાનક જ એક રીમોટ કંટ્રોલ તેના હાથમાં આવતા તેને અચંબો થયો.
.
ઓફીસ-ટીવી અને ડીવીડી પ્લેયરનું રીમોટ તો કોન્ફરન્સ રૂમમાં હોય, અહિયાં આ રિમોટનું શું કામ?
અને આ આટલું નાનું રિમોટ શેનું હોય શકે?
ઓફીસ તો સેન્ટ્રલી એરકંડીશંડ છે..અને તેનું રિમોટ તો અંદર કેબીનમાં પોતે હમણાજ જોયું હતું..
તો પછી આ શેનું?
.
તેણે રીમોટનું વધુ નિરીક્ષણ કર્યું.
રીમોટ પરનો નીકોન કંપનીનો લોગો પોકારી પોકારીને કહી રહ્યો હતો કે -આ કેમેરાનું રીમોટ કંટ્રોલ છે.
કેમેરા.. જેનાથી ફોટા પડાય…!
એવા કેમેરા..
જે છુપાયેલા હોય, અને જાસુસી કરવા કામ લાગે..
કોઈને બ્લેકમેલ કરવા કામ લાગે….!!!!
.
સંયોગ વધુને વધુ વિચારવા લાગ્યો અને..
બે ને બે ચાર કરતા તેને વાર ના લાગી.
.
.
રીમોટ પોતાના ખિસ્સામાં મૂકી તે પોતાની કેબીનમાં આવી બેસી ગયો.
જેની પર શક નહોતો કરવાનો તેની જ સંડોવણી વરતાઈ રહી હતી.
માધ્યમ વર્ગની આ સામન્ય યુવતી આટલી ચપળ, ચાલક અને ગુનાહિત માનસવાળી હોઈ શકે?
કે પછી એને બીજા કોઈનો પણ સાથ હશે?
હોય જ.. એકલા હાથનું આ કામ ના હોય..ડેફીનેટલી ના હોય..!
.
.
કેબીનના પારદર્શક કાંચની આરપાર તેણે અવનીને ઓફીસમાં દાખલ થતી જોઈ.
રોજ કરતાં થોડી વહેલી આવી હતી આજે, તે.
શું કારણ?
અને રોજની જેમ વોશ-રૂમમાં જઈ ફ્રેશ થઈને, પછી જ કામે ચડવાની બદલે આજે તે સીધી તેના ડેસ્ક ભણી ગઈ.
સંયોગ જોઈ રહ્યો.
અવનીની દરેક હિલચાલ તે બારીકાઇથી નીરખી રહ્યો.
ખુરશીપર બેસતાવેંત તેણે તે જ ડ્રોઅર ખોલ્યું, જે થોડી ક્ષણો પહેલા જ ખુલી ચુક્યું હતું..
તેની દગાખોરીની જુબાની દઈ ચુક્યું હતું.
.
.
એક તો બોસનું રોજ કરતા આજે વહેલું આવવું..અને પાછુ ઊંડે ઊંડે હાથ ફંફોસવા છતાંયે રીમોટ-કંટ્રોલનું હાથમાં ન આવવું..અવનીને અસ્વસ્થ કરી દેવા માટે આટલું પુરતું હતું.
તે કોઈ એવી અનુભવી, પહોચેલી કે પ્રોફેશનલ ટાઇપની ગુનેગાર ન હતી, કે ગમે એવા વિપરીત સંજોગોમાં પણ પોતાની સ્વસ્થતા જાળવી શકે.
તેના ચહેરા પરના બધા હાવભાવનું સંયોગ બાર્કીકાઈથી નિરીક્ષણ કરતો હતો.
તેણે અવનીને પાંચ સાત મીનીટનો વધુ સમય આપ્યો.
.
પરંતુ આ સમય-ગાળો અવનીને વધુ ને વધુ જ નર્વસ બનાવતો ગયો.
તેની સામે તેનો બોસ નહોતો બેઠો.. બલ્કી એ માનવી બેઠો હતો જેને ફસાવવાની પોતે જાળ રચી હતી.
અને તેની પોતાની જ સંડોવણી પુરવાર કરતુ હથિયાર અત્યારે તેનાં હાથમાં નહોતું આવતું.
અત્યારે.. જ્યારે તે ઇસમ રોજ કરતા પણ વહેલો આવીને તેની નજર સમક્ષ જ ગોઠવાઈ ગયો છે..
અને..
અને સતત તેની તરફ જ જોઈ રહ્યો છે.
.
.
.
આખરે.. ઇન્ટરકોમ પર સંયોગે અવનીને અંદર કેબીનમાં આવવા માટે સુચના આપી.
અવની કેબીનમાં આવે તે દરમ્યાન, વાત કેમ શરુ કરવી તે વિષે સંયોગ વિચારવા લાગ્યો.
બાકીના સ્ટાફના આવવાનો સમય થઇ ગયો હતો. અને આવે વખતે કોઈ તમાશો થાય, તેવું તે ઈચ્છતો ન હતો.
બીજું, અવની પાસેથી જે રીમોટ મળ્યું હતું તે તો કોઈ પણ કેમેરાનું હોય શકે. ગઈકાલનો ફોટો જે કેમેરામાં ક્લિક થયો તેનું જ હતું તેવી તેની પાસે કોઈ સાબિતી ન હતી.
આ તો ફક્ત એક સંકેત હતો..
અને આ સંકેતને સહારે તેણે પુરવાર કરવા તરફ આગળ વધવાનું હતું.
આમેય કાલે ફોન પર રૂપિયા આપવાની જે વાત થઇ હતી તે તો અધુરી જ હતી.
ક્યાં, ક્યારે, કઈ રીતે આપવાના છે તેની કોઈ સુચના હજી તેને મળી ના હતી.
તેના માટે હજી બીજા ફોન આવવાની વાત જોવાની હતી.
અને તે ઉપરાંત..બે કરોડ જેવી રકમ કોઈ રાતોરાત દઈ પણ ન દે.
તેના માટે બે ચાર દિવસનો સમય મળવાની તેને સારી એવી આશા હતી.
એમાંય..જો અવની આમાં સંડોવાયેલી હોય, તો તો કોઈ મોટા ગુનેગારની હાજરીની શક્યતા નહીવત હતી.
માટે અવની સાથે ખુબ જ કળથી કામ લેવાનું હતું.
ડાઈરેક્ટ, મૂળ વાત પર જવાની બદલે વાત કેમ શરુ કરવી તેની તે વિમાસણમાં હતો.
અવની આજે વહેલી આવી હતી, પણ એટલી વહેલી પણ નહીં કે એ બાબતમાં આશ્ચર્ય વ્યક્ત કરી કોઈ પૂછપરછ કરી શકાય.
તો કયો વિષય લઈને વાત શરુ કરવી?
.
હા.. વિષય તો હતોજ.. અને ખુબ સબળ વિષય હતો.
ઓફિસમાં સૌ જાણતા હતા કે પેલી ફીશ-ટેંક સંયોગને બહુ પ્રિય હતી.
અને જો એને કોઈ નુકસાન થાય તો પોતે જરૂર તેની પૂછપરછ કરવાનો એ તો સ્વાભાવિક જ હતું, માટે તે વિષયને જ લઇને વાત શરુ કરવાનો તેણે નિર્ણય કર્યો.
“અવની, આ ફીશ-ટેંક ક્યારે તૂટી?” -અંદર કેબીનમાં તે આવી એટલે સંયોગે તરત વાત શરુ કરી.
.
ખલ્લાસ…
અવની માટે તો જાણે આ વાક્ય બ્રહ્માસ્ત્ર જ પુરવાર થયું.
સંયોગને અહેસાસ પણ ન હતો કે તેનું તીર એકદમ લક્ષ્યવેધી પુરવાર થયું હતું.
ગઈકાલે પ્રાપ્ત થયેલ ફોટો જે કેમેરામાં ક્લિક થયો હતો તે આ ફીશ-ટેંકમાં છુપાયેલ તે તો સંયોગ જાણતો જ ન હતો, પણ અવની તો જાણતી હતી ને..!
એક તો બોસ આજે રોજ કરતા ઘણા વહેલા આવ્યા..
બીજું, પોતાનાં ડેસ્કમાં રાખેલ કેમેરાનું રિમોટ ગાયબ હતુ..
એટલું ઓછું હોય, તેમ જે ફીશ-ટેન્કમાં કેમેરા છુપાવ્યો હતો તેની જ પૂછપરછ તેનાં આવતાવેંત જ થઇ રહી હતી.
તેમને કેવી રીતે ખબર પડી કે ફીશ-ટેંકને નુકસાન થયું છે?
મતલબ કે તેઓએ જરૂર ફીશ-ટેન્કને તપાસી છે.
પણ શા માટે? કોઈ દિવસ નહીં ને આજે જ શા માટે?
અવનીની તો જાણે..કાપો તો લોહી પણ ન નીકળે, તેવી હાલત થઇ ગઈ.
તેનો ચહેરો ફિક્કો પડવા લાગ્યો.
.
“જી સર, ફીશ-ટેંક તૂટી ગઈ છે? મને તો એ બાબતમાં કઈ જ ખ્યાલ નથી.” -અવનીના સ્વરમાં રહેલ કંપારી સાફ વર્તાઈ રહી હતી.
“જો અવની..આખો દિવસ ઓફિસમાં તું હાજર હોય છે અને જો તને જ આ બાબતમાં ખ્યાલ ન હોય એ વાત હું માની શકતો નથી. ફીશ-ટેંક મેન્ટેનંસ કરવાવાળા તારી પ્રેઝન્સમાં જ આવે છે. આઈ એક્ષ્પેક્ટ સમ ફર્મ આન્સર ફ્રોમ યુ.”
.
શું જવાબ આપે અવની? શું તે એમ કહે કે કેમેરા અનઇન્સ્ટોલ કરતી વખતે તેના ઢાંકણનો ખૂણો બટકી ગયો હતો?
તેની આંખો ભરાઈ આવી.
આગળ શું બોલવું તેની કઈ જ ગતાગમ તેને પડતી ન હતી.
જો અત્યારે પોતે કંઇક બહાનું આપી વાત ટાળવાની કોશિશ કરશે..તો આગળ કેમેરાના રિમોટની સફાઈ તો દેવાની હજી બાકી જ છે…
કેટલું ખોટું બોલી શકશે પોતે..?
.
અવનીનો આત્મ-વિશ્વાસ ડગમગવા લાગ્યો.
તેને ચક્કર આવવા જેવું લાગવા માંડ્યું, અને ટેબલનો ખૂણો પકડીને અત્યાર સુધી ઉભેલી અવનીની નજર કોઈ ખુરશી ગોતવા લાગી.
“સીટ ડાઉન, અવની.” -સંયોગ અવનીની હાલત પામી ગયો, અને તેને બેસી જવાની સલાહ આપી.

— અશ્વિન મજીઠીયા