કથા કડી -૧૮ [નીતિન ભટ્ટ]

“આવો મેડમ, સાહેબ થોડી વારમાં આવી જશે.”

યશપાલ સકસેનાના સેક્રેટરીએ સપનાને ઉદ્યોગમંત્રીની ઓફિસમાં આવકારતા જણાવ્યું. સપના મુલાકાતીઓના કક્ષમાં બેસી રાજ્યમાં ઔદ્યોગિક વિકાસના વર્તમાન અને ભવિષ્યના આંકડા વિષે LCD પ્રોજેક્ટર પર આવતા આંકડા જોતી હતી ત્યાં કોફી-બિસ્કીટ હાજર થયા.થોડા સમયમાં મંત્રીશ્રીની કેબીનમાં જવાનું કહેણ આવ્યું.

“ગુડ મોર્નિંગ સપના મેડમ.” મેજ પાછળ બેઠેલા યશપાલ સક્સેનાએ આવકાર આપ્યો અને બેઠક લેવા ઈશારો કર્યો. સપનાએ તેમની તસ્વીરો જોયેલી પરંતુ રૂબરૂમાં તે વધારે પ્રતિભાશાળી લાગ્યા.

પોતાનું નામ તેમણે કઈ રીતે ખબર છે તેવો પ્રશ્ન અનુભવતી સપનાએ જોયું કે તેની કંપનીની સંપૂર્ણ વિગતની ફાઈલ મંત્રીશ્રી પાસે હતી.

“હા મેડમ તો જણાવો, અમે તમારે માટે શું કરી શકીએ?” યશપાલનો ઘેરો અવાજ તેના વ્યક્તીત્વને સુસંગત હતો.

સપનાએ “અમારી કંપની પાસે દવાઓની એજન્સી છે તેના વિસ્તાર માટે એક અમેરિકાની કંપની…”

“એ દરખાસ્ત હું જોઈ ગયો છું. વધુ વિગત મારા ખાતાના અધિકારી કરશે. હું બે વાત કહું. એક એમ લાગે છે કે તમારા માર્જીનમાં તમે એસ્ક્ચેંજ રેટમાં ફેરફાર થાય તેની ગણતરી ધ્યાનથી નથી કરી. બીજું મારું સૂચન કે તમે ટેલીમેડીસીનને લગતી કોઈ પ્રોડક્ટ માર્કેટ કરો. આપણે છેવાડાના માણસ સુધી તબીબી સહાય પહોંચાડવા આધુનીકતમ ઉપાય કરવા છે. કંપનીના વિસ્તરણ વિષે વિચારતા હો તો સોલાર પાવર જનરેશન ભવિષ્યમાં બહુ ઉપયોગી થશે.”

બપોર સપના ઓફિસમાં પાછી આવી ત્યારે કોઈ સ્વપ્નલોકમાંથી આવી હોય તેવું અનુભવતી હતી. તેણે સંયોગ અને રાહુલને સરકારી કચેરીઓને ભરપેટ ગાળો દઇ,તેમની આળસ અને કામચોરીની કુટેવને અનેક વખત વખોડતા સાંભળેલા. આજનો અનુભવ તદ્દન નવો અને અત્યંત સુખદ હતો.

મંત્રીશ્રી આટલા તલસ્પર્શી રસથી પોતાના પ્રોજેક્ટમાં રસ લેશે અને ત્યારબાદ ખાતાના અધિકારીઓ પણ તત્પરતાથી કામ કરશે તેનો તેને સ્વપ્નેય ખ્યાલ નહોતો. છેલ્લા થોડા મહિનાઓમાં સંયોગની બીમારીની સારવાર અને વ્યવસાયની સંભાળમાં કરેલ તનતોડ મહેનત હવે સુખદ પરિણામ લાવતી હતી તેમ લાગતું હતું……

અવનીએ પોતાના વધતા જતા પેટ પર નજર કરી એક આછો નિસાસો નાખ્યો. વિપળમાં કેવી પરિસ્થિતિ બદલાઈ જતી હોય છે!..ક્યાં એ પળ જયારે તે પોતાના આવનાર બાળક અને અનિકેત સાથે વૈભવી જીવનના સ્વપ્ના જોતી હતી અને ક્યાં આ પળ, જયારે સેવેલા સપના ભાંગીને ભુક્કો થઇ ગયેલા. બસ, બે વાતના બળથી તે જીવી રહી હતી. એક તેના આવનાર બાળકની રાહ અને બીજી તેની જિંદગીમાં ઉલ્કાપાત લાવનારા રાહુલ પ્રત્યે ભડભડતી વેરની ચિનગારી.

ઇન્ટરકોમ રણક્યો અને અવની તંદ્રામાંથી બહાર આવી. “પેલા ચાર્ટ્સ તૈયાર થઇ ગયા?” સપનાનો અવાજ આવ્યો.

“હા મેડમ, તમને હમણાં મેઈલ કરી દઉં છું.” અવનીએ જણાવ્યું

“એમ કર, આજે સાથે લંચ લઈએ. પેનડ્રાઈવ પર ચાર્ટ્સ લેતી આવ” સપનાએ સૂચવ્યું.

આટલું આટલું બન્યું છતાં તે હજુ સપના સાથે કામ કરતી હતી અને હવે વધુ નિકટ આવી ગઈ હતી તે પણ નસીબની જ બલિહારી હતી ને? આમાં અનંતનો સહારો બહુ પ્રેરક નીવડેલો. અનંત અને સપનાને સહારે જ તે આવનાર બાળકને આવકારવા કટીબદ્ધ થઇ શકેલી.

અવનીને અહેસાસ થયેલો કે પોતે જે થોડો સમય પણ પાપના રસ્તે ચાલી તેનું બહુ કપરું પરિણામ તેણે ભોગવવાનું આવ્યું. જો કે હવે તે અનંતે બતાવેલા મારગ પર શ્રદ્ધા અને વિશ્વાસ રાખીને ચાલી રહી હતી. આવનાર બાળક પર પોતાના ભૂતકાળની જરા પણ અસર ન થાય તેની તકેદારી તેને રાખવાની હતી અને સાથે જ દુષ્ટોને યોગ્ય સબક શીખવવાનો હતો. કઈ રીતે થશે આ બધું?

આ વિચાર સાથે તે પોતાનું ટીફીન લઇ સપનાની કેબીનમાં દાખલ થઇ..

વ્યોમા સફાળી જાગી ગઈ..

છેલ્લા પંદર દિવસથી તે નિરાંતે ઊંઘી નહોતી શકતી..એવું નહોતું કે તેને પશ્ચાતાપ થતો હતો. હજુ તેને આશા હતી કે તેણે બનાવેલી ‘યોજના’ સફળ થશે. પરંતુ અર્ધજાગ્રત અવસ્થામાં એના કાને જે અથડાયું તેનાથી તે વિહવળ થઈને ઉઠી ગયેલી…

સંયોગના અકસ્માત બાદ તેને હોસ્પીટલમાં જોયો ત્યારે વ્યોમાને અરેરાટી થઇ ગયેલી. સંયોગને ગભરુ બકરો માનીને પોતે શેરની બની તેનો ‘શિકાર’ કરવા તત્પર થયેલી પરંતુ તેનો આવો અંજામ આવશે તેવો તેને અંદાજ ન હતો. ત્યારબાદ તેણે જોયું કે સપના સંયોગની કાળજીભરી સારવાર કરતી હતી ત્યારે પણ તેના મનમાં ન સમજાય તેવો ઉચાટ પેદા થયેલો..શું પોતે બીમાર થાય તો તેનો કોઈ ‘શિકાર’ આવી કાળજીથી તેની સારવાર કરે ?
સંયોગને ભાન આવ્યું પણ લાગતું હતું કે તેની યાદદાસ્ત ચાલી ગઈ છે. એકવાર લોક લાજે તેને હોસ્પિટલમાં જોવા ગઈ અને તે બંને થોડી ક્ષણો માટે એકલા પડ્યા ત્યારે સંયોગ એકીટશે તેની સામે જોતો હતો. દ્રષ્ટિ ભાવહીન જણાતી હતી પણ સંયોગના મનમાં શું ચાલી રહ્યું હતું ? પોતાની પ્રત્યે નફરત? કે હજુ આકર્ષણ?..
પણ આ બધી વાત આજે રાહુલના શબ્દો સાંભળ્યા એટલે હાંસિયામાં ધકેલાઈ ગઈ…..

દારૂના નશામાં ચુર રાહુલ એકલો બકવાસ કરતો હતો. “એ સપના શું સમજે છે? બહુ મોટો બીઝનેસ કરવા માંડી છે.. મંત્રીઓ સાથે મુલાકાત-મંત્રણા ચાલે છે ને કાંઈ! તેને ખબર નથી ડોક્ટર માથુરની દીકરીને જેમ ઉપાડી લીધી હતી તેમ સ્નેહાને ઉપાડી લેતા વાર નહિ લાગે! ”

વ્યોમા આ સાંભળીને થીજી ગયેલી. ગમે તેવી કાવતરાખોર પણ તે સ્ત્રી હતી. સંતાનસુખથી વંચિત વ્યોમા સ્નેહાને મનોમન અઢળક વ્હાલ કરતી હતી.
તેણે મક્કમ નિર્ધાર કર્યો કે રાહુલ જો સ્નેહાને કાંઈ હાની પહોંચાડવાનો પ્રયત્ન કરશે તો પોતે ઢાલ જેમ સ્નેહાની આડે ઉભી રહી જશે. તે આ બાબતે પોતાનું જીવન પણ જોખમમાં મુકવા તૈયાર હતી.

સંપત્તિ માટે કોઇપણ સ્ત્રી કદાચ શુર્પણખા બની જાય પરંતુ સંતતિ માટે તો એ સીતા જ હોય છે ને?

રાહુલે ગ્લાસમાં વ્હીસ્કી કાઢીને પાણી કે સોડા મેળવ્યા વિના જ બે ઘૂંટ ભરી લીધા..

“સા…લા હરામીઓ,સમજે છે શું?” સ્વગત બબડતો તે ફ્રીજ તરફ ગયો. બે મિનિટ પહેલા તેના મોબાઈલ ફોન પર આવેલા કોલે તેના ગળામાં શોષ લાવી દીધેલો…

સંયોગને અપંગ બનાવીને અને અનિકેતનું કાસળ કાઢીને રાહુલને થયેલું કે પોતે પોતાના પ્લાનમાં ઘણો સફળ થયો છે. બસ, હવે સપના પર જાળ ફેંકી તેને વશમાં કરી લેવાય અને વ્યોમને ‘ઠેકાણે’ પાડી દેવાય એટલે ધારેલી દોલત તેના પગમાં આવી પડવાની હતી. સાંભળ્યું હતું સપનાની કંપની નવા ક્ષેત્રમાં વિસ્તરણ કરી રહી હતી. એ તો વધુ સારું!

રાતે સાડાબારે તેના મોબાઈલની રીંગ વાગેલી. તેણે અડધી ઊંઘમાંથી ઉઠી કહ્યું “હેલ્લો”

“ક્યા હેલ્લો રાહુલ સેઠ,તુમને કહા થા હમકો ખુશ કરેગા,તો કબ કર રહે હો ?” સામેથી ઘોઘરો અવાજ આવ્યો.

“અરે કૌન ગધા ઇતની રાત ગયે બાત કર રહા હૈ?” રાહુલે ચિડાઈને કહ્યું…

“બસ ક્યા, ભૂલ ગયે?. અનિકેત ઔર સંયોગકો ..”

રાહુલે અવાજ ઓળખી તરત વાત કાપતા કહ્યું “અરે ફોન કરનેકા મના બોલા થા ના? વૈસે ભી જ્યાદા પૈસે..”

“પૈસા કૌન માંગતા હૈ ? તુમ્હે તો હમારા એક છોટા સા કામ કરના હૈ” સામા છેડેથી મશ્કરી કરતો અવાજ આવ્યો

રાહુલ ગુસ્સામાં બોલ્યો “ઔર ન કરું તો? ક્યા કર લોગે?”

અચાનક ફોન પર એક બીજો,ઠંડોગાર, ભયજનક અવાજ સંભળાયો “રાહુલ સેઠ, તુમ્હારા કામ બરાબર કર દિયા થા ના? અબ હમારા કામ આયા તો નખરે કરતે હો? જાન પ્યારી હૈ કે નહિ?” .

રાહુલને AC રૂમમાં પણ પરસેવો થઇ ગયો. તેને યાદ આવ્યું કે સોપારી લેનારે જણાવેલું કે “સેઠ, અપુનકા ભાઈ અગર કોઈ કામ દે તો કરના પડેગા…તબ ના મત બોલના”

મનમાં નહોતી તે હીંમત અવાજમાં લાવવા પ્રયત્ન કરતા રાહુલે જણાવ્યું “ક્યા..ક્યા કરના હૈ?

“છોટાસા કામ હૈ. વો તુમ્હારા મંત્રી યશપાલ હૈ ના? ઉસકા સેક્રેટરી….”

— નીતિન ભટ્ટ